พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ · มัญชิฏฐกวรรค
๒. ปภัสสรวิมาน เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๒ ในมัญชิฏฐกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย วิมานวัตถุ มัญชิฏฐกวรรค ปภัสสรวิมาน (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๙๑–๙๓
[๖๙๕] และมีจิตเลื่อมใสน้อมพวงดอกสาละที่ร้อยอย่างงดงาม เข้าไปถวายพระพุทธเจ้าด้วยมือทั้งสองของตน
[๖๙๖] ครั้นดิฉันทำกุศลกรรมนั้นที่พระพุทธเจ้าสรรเสริญแล้ว จึงสร่างโศก หมดโรคภัย ได้รับแต่ความสุขกายสุขใจ รื่นเริง บันเทิงใจเป็นนิจ
จบ มัญชิฎฐกวิมานที่ ๑
๒. ปภัสสรวิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในปภัสสรวิมาน
(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)
{๔๐}[๖๙๗] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้งดงาม มีรัศมีผุดผ่องยิ่งนัก นุ่งผ้าสีแดงงาม ร่างกายสวยงามดุจลูบไล้ด้วยจุรณจันทน์ มีฤทธิ์มาก ท่านเป็นใครมาไหว้อาตมาอยู่[๖๙๘] บัลลังก์ของท่านนั้นเล่าก็มีค่ามาก งามวิจิตรด้วยรัตนะต่าง ๆ ซึ่งท่านนั่งแล้วไพโรจน์นัก ดังท้าวสักกเทวราช ในนันทวโนทยาน
[๖๙๙] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้เจริญ ในชาติก่อน ท่านได้ประพฤติสุจริตธรรมอะไรไว้ จึงได้มาเสวยผลแห่งกรรมอะไรในเทวโลก อาตมาถามแล้ว ขอท่านจงบอก นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร
(นางเทพธิดาตอบว่า)
[๗๐๐] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันได้ถวายพวงมาลัยและน้ำอ้อยแก่พระคุณเจ้าผู้เที่ยวบิณฑบาตอยู่ ดิฉันจึงได้มาเสวยผลแห่งกรรมนั้นในเทวโลก[๗๐๑] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ แต่ดิฉันยังมีความเดือดร้อนใจ รู้สึกผิดหวัง และเป็นทุกข์ คือ ดิฉันไม่ได้ฟังธรรมที่ พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นธรรมราชาแสดงไว้ดีแล้ว[๗๐๒] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เพราะเหตุนั้น ดิฉันจึงกราบเรียนพระคุณเจ้าซึ่งพอจะอนุเคราะห์แก่ดิฉัน ชักชวนดิฉัน ให้ตั้งมั่นในธรรมทั้งหลายได้[๗๐๓] เทวดาที่มีศรัทธาในพระพุทธรัตนะ พระธรรมรัตนะ และ พระสังฆรัตนะ ไพโรจน์ยิ่งกว่าดิฉันทั้งด้วยอายุ ยศ และ สิริ[๗๐๔] ยังมีเทวดาพวกอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่าด้วยเดชานุภาพและรัศมี มีฤทธิ์มากกว่าดิฉันอีก
จบ ประภัสสรวิมานที่ ๒
- ๑ธรรมทั้งหลาย ในที่นี้หมายถึงศีลธรรมเป็นต้น หรือศาสนธรรม (ขุ.วิ.อ. ๒๐๔)
๓. นาควิมาน
ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนาควิมาน
(พระวังคีสเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)
{๔๑}[๗๐๕] ท่านประดับประดาแล้ว ขึ้นนั่งบนพญาคชสารเชือกใหญ่ ประดับไปด้วยแก้วและทอง มีกระพองปกคลุมด้วยข่ายทองอันวิจิตร ผูกสายรัดประคนทองเรียบร้อย เลื่อนลอย ไปในห้วงเวหามาในที่นี้[๗๐๖] ที่งาทั้งสองของคชสารมีสระโบกขรณีที่มีนํ้าใสสะอาด อันบุญกรรมเนรมิตแล้ว ดาดาษไปด้วยดอกปทุมบานสะพรั่ง ที่ดอกปทุมทั้งหลาย มีหมู่เทพอัปสรนักดนตรี เครื่องห้าบรรเลงอยู่ ทั้งพวกนางยังฟ้อนรำชวนให้เกิดความรื่นเริงบันเทิงใจ[๗๐๗] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ท่านถึงความเป็นเทพธิดาผู้มีฤทธิ์อย่างนี้ เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร(นางเทพธิดานั้นตอบว่า)
[๗๐๘] ดิฉันได้เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าที่พระนครพาราณี แล้วได้ถวายผ้าคู่หนึ่งแด่พระองค์ ถวายบังคมพระยุคลบาท แล้วนั่งอยู่ที่พื้นดิน ได้ทำอัญชลีด้วยจิตอันเลื่อมใส
จบ ๒. ปภัสสรวิมาน