๘. มัลลิกาวิมาน เล่ม ๒๖

ปีตวตฺเถ ปีตธเช ปีตาลงฺการภูสิเต

ปีตนฺตราหิ วคฺคูหิ อปิลนฺธา ว โสภสิ.

เทพธิดา ผู้มีพัสตราภรณ์และธงล้วนแต่สีเหลือง

ประดับประดาด้วยเครื่องประดับสีเหลืองเจิดจ้า

เธอถึงจะไม่ประดับด้วยผ้าห่มสีเหลืองอร่ามงามเช่นนี้ก็ยังงาม

กกมฺพุกายุรธเร (๑) กญฺจนาเวฬภูสิเต

เหมชาลกสญฺฉนฺเน (๒) นานารตนมา

เทพธิดา ผู้สวมเกยูรทอง ประดับอุบะทอง

คลุมเรือนร่างด้วยข่ายทอง

เธอผู้สวมศีรษะด้วยพวงมาลัยแก้วนานาชนิดเป็นใครกัน

โสวณฺณมยา โลหิตงฺกมยา (๑) จ มุตฺตามยา เวฬุริยามยา จ

มสารคลฺลา สหาโลหิตกา (๒)

ปาเรวตกฺขีหิ มณีหิ จิตฺตตา.

มาลัยแก้วเหล่านั้นล้วนสำเร็จด้วยทองคำธรรมชาติ

ด้วยแก้วทับทิม แก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์

บางพวงก็ล้วนแล้วด้วยแก้วลาย

บ้างก็สำเร็จด้วยแก้วมณีกับแก้วลายแดงคล้ายสีเลือด

บ้างก็สำเร็จด้วยแก้วแดงอันสดใสคล้ายสีตานกพิราบ

โกจิ โกจิ เอตฺถ มยูรสุสฺสโร

หํสสฺส รญฺโญ กรวีกสุสฺสโร

เตสํ สโร สุยฺยติ วคฺคุรูโป

ปญฺจงฺคิกํ ตุริยมิวปฺปวาทิตํ.

บรรดามาลัยเหล่านั้น บางพวงส่งเสียงไพเราะเหมือนเสียงนกยูง

บางพวงส่งเสียงไพเราะเหมือนเสียงพญาหงส์ทอง

บางพวงส่งเสียงไพเราะเหมือนเสียงนกการเวก

เสียงมาลัยเหล่านั้นไพเราะชวนฟัง คล้ายเสียงดนตรีเครื่องห้า

ที่คนธรรพ์ผู้ฉลาดพากันบรรเลงก็ปานกัน

รโถ จ เต สุโภ วคฺคุ (๑) นานารตนจิตฺตงฺโค (๒)

นานาวณฺณีหิ <๑๔๒. ธาตูหิ สุวิภตฺโต ว โสภติ.

อนึ่ง รถของเธอก็งดงามมาก มีส่วนประกอบวิจิตรบรรจงไป

ด้วยรัตนชาติต่าง ๆ ซึ่งบุญกรรมจัดสรรมาให้เบ็ดเสร็จงดงามด้วย

เครื่องประกอบหลากหลาย

ตสฺมึ รเถ กาญฺจนพิมฺพวณฺเณ

ยตฺถ (๑) ฐิตา ภาสสิมํ ปเทสํ

เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ.

ยามเธออยู่บนรถสีสุกปลั่งดั่งทองคำนั้น

ภูมิประเทศนี้ก็สว่างไสวไปทั่วถึงกัน

เทพธิดา อาตมาถามแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(มัลลิกาเทพธิดาตอบว่า)

โสวณฺณชาลํ มณิโสณฺณจิตฺตํ (๑)

มุตฺตาจิตํ เหมชาเลน ฉนฺนํ (๒)

ปรินิพฺพุเต โคตเม อปฺปเมยฺเย

ปสนฺนจิตฺตา อหมาภิโรปยึ.

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าโคดม

ผู้ทรงมีพระกรุณาหาประมาณมิได้ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

ดิฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ใช้ข่ายทองวิจิตรบรรจงไปด้วยแก้วมณี

ทองคำ และแก้วมุกดา ซึ่งดาดด้วยข่ายทองคำ ห่มคลุมพุทธสรีระ

ตาหํ กมฺมํ กริตฺวาน กุสลํ พุทฺธวณฺณิตํ

อเปตโสกา สุขิต สมฺปโมทามนามยาติ.

มลฺลิกาวิมานํ อฏฺฐมํ.

ครั้นดิฉันทำกุศลกรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญแล้วนั้น

จึงสร่างโศก หมดโรคภัย มีความสุข รื่นเริงบันเทิงใจอยู่เป็นนิตย์

มัลลิกาวิมานที่ ๘ จบ