๙. วิสาลักขิวิมาน เล่ม ๒๖

กา นาม ตฺวํ วิสาลกฺขี (๑) รมฺเม จิตฺตลตาวเน

สมนฺตา อนุปริยาสิ นารีคณปุรกฺขิตา. (๒)

เทพธิดาผู้มีดวงตาโต เธอมีหมู่นางอัปสรแวดล้อม มีชื่อว่าอะไร

มาเที่ยวเดินชมอยู่รอบ ๆ สวนจิตรลดาอันน่ารื่นรมย์

ยทา เทวา ตาวตึสา ปวิสนฺติ อิมํ วนํ

สโยคฺคา สรถา สพฺพา จิตฺรา โหนฺติ อิธาคตา.

ในเวลาที่เหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ล้วนทรงม้า ทรงรถ

ประดับเครื่องทรงวิจิตรงดงาม พากันมา ณ ที่นี้

เข้าไปชมสวนจิตรลดานี้

ตุยฺหญฺจ อิธ ปตฺตาย อุยฺยาเน วิจรนฺติยา

(๑) กาเย น ทิสฺสตี๓ จิตฺตํ เกน รูปํ ตเวทิสํ

เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ.

แต่เมื่อเธอมาถึงที่นี่เที่ยวชมสวนอยู่

กายเธองามกระทั่งความงามของสวนไม่ปรากฏ

เพราะเหตุอะไรรูปกายเธอจึงงามเช่นนี้

เทพธิดา เราถามแล้ว ขอเธอจงบอกเถิดว่า

นี้เป็นผลของกรรมอันใดเล่า

(สุนันทาเทพธิดาผู้เป็นอัครชายาทูลตอบว่า)

เยน กมฺเมน เทวินฺท รูปํ มยฺหํ คตี จ เม

อิทฺธี จ อานุภาโว จ ตํ สุโณหิ ปุรินฺทท.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ ผู้ทรงบำเพ็ญทานมาแต่ปางก่อน

ขอพระองค์โปรดสดับกรรมอันเป็นเหตุให้ดิฉันมีรูปงาม

บังเกิดในเทวโลก มีฤทธิ์และอานุภาพ

อหํ ราชคเห รมฺเม สุนนฺทา นาม อุปาสิกา

สทฺธา สีเลน สมฺปนฺนา สํวิภาครตา สทา.

หม่อมฉันเป็นอุบาสิกามีนามว่าสุนันทา

อยู่ในกรุงราชคฤห์ อันน่ารื่นรมย์

เป็นผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล ยินดีแจกจ่ายทานเป็นนิตย์

อจฺฉาทนญฺจ ภตฺตญฺจ เสนาสนํ ปทีปิยํ

อทาสึ อุชุภูเตสุ วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใสในเหล่าภิกษุผู้ปฏิบัติตรง

จึงได้ถวายผ้านุ่งผ้าห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ

และเครื่องตามประทีป

จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ยา จ ปกฺขสฺส อฏฺฐมี

ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ อฏฺฐงฺคสุสมาคตํ.

ทั้งได้เข้าจำอุโบสถศีลซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘

ทุกวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และ ๘ ค่ำแห่งปักษ์

และตลอดปาฏิหาริยปักษ์

อุโปสถํ อุปวสึ (๑) สทา สีเลสุ สํวุตา. (๒)

สญฺญมา สํวิภาคา จ วิมานํ อาวสามหํ.

สำรวมระวังในศีลตลอดเวลา

และแจกจ่ายทานด้วยความเคารพ

จึงได้ครอบครองวิมานนี้

ปาณาติปาตา วิรตา มุสาวาทา จ สญฺญตา

เถยฺยา จ อติจารา จ มชฺชปานา จ อารกา.

หม่อมฉันงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ การลักขโมย

การประพฤตินอกใจสามี

สำรวมระวังจากการพูดเท็จ และจากการดื่มน้ำเมา

ปญฺจสิกฺขาปเท รตา อริยสจฺจาน โกวิทา

อุปาสิกา จกฺขุมโต โคตมสฺส ยสสฺสิโน.

หม่อมฉันยินดีในศีล ๕ ฉลาดในอริยสัจ

เป็นอุบาสิกาของพระผู้มีพระภาคทรงพระนามว่า โคดม

ผู้มีพระจักษุ มีพระยศ

ตสฺสา เม ญาติกุลํ อาสิ (๑) สทา มาลาภิหารติ

ตาหํ ภควโต ถูเป สพฺพเมวาภิโรปยึ.

หม่อมฉันใช้ดอกไม้ทั้งหมดที่หญิงรับใช้นำมาจากตระกูลญาติเนือง

นิตย์นั้นเองบูชาที่พระสถูปของพระผู้มีพระภาค

อุโปสเถ จหํ (๑) คนฺตฺวา มาลาคนฺธวิเลปนํ

ถูปสฺมึ อภิโรเปสึ ปสนฺนา สเกหิ (๒) ปาณิภิ.

อนึ่ง ในวันอุโบสถ หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใส

ได้ถือมาลัยของหอมและเครื่องลูบไล้

ไปบูชาที่พระสถูปของพระผู้มีพระภาคนั้นด้วยมือทั้งสองของตน

เตน กมฺเมน เทวินฺท รูปํ มยฺหํ คตี จ เม

อิทฺธี จ อานุภาโว จ ยญฺจ มาลาภิโรปยึ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ

เพราะกรรมที่หม่อมฉันใช้มาลัยบูชาพระสถูป

หม่อมฉันจึงมีรูปงาม บังเกิดในเทวโลก มีฤทธิ์และอานุภาพเช่นนี้

ยญฺจ สีลวตี อาสึ น ตํ ตาว วิปจฺจติ

อาสา จ ปน เม เทวินฺท สกทาคามินี สิยนฺติ.

วิสาลกฺขิวิมานํ นวมํ.

อนึ่ง การที่หม่อมฉันรักษาศีลเป็นปกติ

จะอำนวยผลเพียงเท่านั้นก็หามิได้

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมเทพ หม่อมฉันมีความหวังว่า

อย่างไรเสีย เราพึงได้เป็นพระสกทาคามี

วิสาลักขิวิมานที่ ๙ จบ