พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑
๖. เมฬชินเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ เมฬชินเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 381–381
๖. เมฬชินเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์
นัยว่า ท่านพระเมฬเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๒๖๓}[๑๓๑] เมื่อใด เราได้ฟังธรรมของพระศาสดาผู้ทรงแสดงอยู่เมื่อนั้น เราไม่รู้สึกสงสัยในพระศาสดาผู้เป็นสัพพัญญู ผู้อันใคร ๆ ชนะไม่ได้[๑๓๒] ผู้ทรงเป็นผู้นำหมู่ ผู้แกล้วกล้าเป็นอันมาก ผู้ประเสริฐสุดกว่าสารถีทั้งหลาย ความสงสัยในมรรคหรือปฏิปทา ก็ไม่มีแก่เรา
๗. ราธเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการอบรมจิตใจ
นัยว่า ท่านพระราธเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๒๖๔}[๑๓๓] เรือนที่มุงไม่ดี ฝนย่อมรั่วรดได้ ฉันใด จิตที่ไม่อบรมแล้ว ราคะย่อมเสียดแทงได้ ฉันนั้น
[๑๓๔] เรือนที่มุงดีแล้ว ฝนย่อมรั่วรดไม่ได้ ฉันใด จิตที่อบรมดีแล้ว ราคะย่อมเสียดแทงไม่ได้ ฉันนั้น
- ๑มรรคหรือปฏิปทา คำว่า มรรค หมายถึงอริยมรรค (มีองค์ ๘) ปฏิปทา หมายถึงข้อปฏิบัติมีศีลเป็นต้นที่คล้อยตามอริยมรรคนั้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๙๐)
End of ๖. เมฬชินเถรคาถา