๙. จันทนเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชาตรูเปน สญฺฉนฺนา (๑) ทาสีคณปุรกฺขตา

องฺเกน ปุตฺตมาทาย ภริยา มํ อุปาคมิ.

ภรรยาแต่งตัวด้วยเครื่องประดับล้วนแต่เป็นทองคำ

มีหมู่สาวใช้ห้อมล้อม ได้อุ้มลูกมาหาเรา

ตญฺจ ทิสฺวาน อายนฺตึ สกปุตฺตสฺส มาตรํ

อลงฺกตํ สุวสนํ มจฺจุปาสํว โอฑฺฑิตํ.

แต่(เรา)พอเห็นนางผู้เป็นมารดาแห่งบุตรของเรา

ได้ตกแต่งร่างกายนุ่งผ้าสวยงาม กำลังมา

เหมือนบ่วงมัจจุราชที่วางดักไว้

ตโต เม มนสีกาโร โยนิโส อุทปชฺชถ

อาทีนโว ปาตุรหุ นิพฺพิทา สมติฏฺฐถ.

จากนั้น โยนิโสมนสิการจึงเกิดขึ้นแก่เรา

โทษก็ปรากฏ ความเบื่อหน่ายก็เกิดขึ้นพร้อมกัน

ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

จนฺทโน เถโร.

ต่อแต่นั้น จิตของเราก็หลุดพ้น

ท่านจงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม

เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว