๗. ลาภครหิกชาดก เล่ม ๒๗

นานุมฺมตฺโต นาปิสุโณ นานโฏ นากุตูหโล

มุเฬฺหสุ ลภเต ลาภํ เอสา เต อนุสาสนี ฯ

ไม่ใช่คนบ้า ทำเป็นเหมือนคนบ้า ไม่ใช่คนส่อเสียด ก็ทำเป็นเหมือนคนส่อเสียด ไม่ใช่นักฟ้อนรำ ก็ทำเป็นเหมือนนักฟ้อนรำ ไม่ใช่คนตื่นข่าวก็ทำเป็นเหมือนคนตื่นข่าว ย่อมจะได้ลาภในคนผู้หลงใหลทั้งหลาย นี้เป็นคำสั่งสอนแก่ท่าน.

ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ

ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจริยาย ๒ วา ฯ

ข้าแต่ท่านพราหมณ์ น่าติเตียนความประพฤติอัตตวินิบาตกรรม การประพฤติธรรม การได้ยศ และได้ทรัพย์.

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

เอสาว ชีวิกา เสยฺโย ๓ ยา จาธมฺเมน เอสนาติ ฯ

ลาภครหิกชาตกํ สตฺตมํ ฯ

อนึ่ง ถ้าบุคคลจะถือเอาบาตรออกไปบวชเสีย ความเป็นอยู่นี้แลประเสริฐกว่าการแสวงหาโดยอธรรม.

จบ ลาภครหิกชาดกที่ ๗.