๓. กาฬกัณณิชาดก เล่ม ๒๗

มิตฺโต หเว สตฺตปเทน โหติ

สหาโย ปน ทฺวาทสเกน โหติ

มาสฑฺฒมาเสน จ ญาติ โหติ

ตตุตฺตรึ อตฺตสโมปิ โหติ

โสหํ กถํ อตฺตสุขสฺส เหตุ

จิรสนฺถุตํ ๑ กาฬกณฺณึ ชเหยฺยนฺติ ฯ

กาฬกณฺณิชาตกํ ตติยํ ฯ

บุคคลชื่อว่า เป็นมิตรด้วยการเดินร่วมกัน ๗ ก้าว ชื่อว่าเป็นสหายด้วยการเดินร่วมกัน ๑๒ ก้าว และชื่อว่าเป็นญาติด้วยการอยู่ร่วมกันเดือนหนึ่งหรือกึ่งเดือน ส่วนผู้ชื่อว่ามีตนเสมอกันก็ด้วยการอยู่รวมกันยิ่งกว่านั้นเราจะละทิ้งมิตร ชื่อว่ากาฬกัณณี ผู้ชอบกันมานาน เพราะความสุขส่วนตัวได้อย่างไร?

จบ กาฬกัณณิชาดกที่ ๓.