พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๓. สิคาลชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๓ (Royal Thai)3/10 in หังสิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค สิคาลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 57–57
๓. สิคาลชาดก (๑๑๓)
ว่าด้วยพราหมณ์เชื่อสุนัข
(รุกขเทวดาโพธิสัตว์ยืนกล่าวที่ค่าคบไม้ว่า)
{๑๑๓} [๑๑๓] ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเชื่อสุนัขจิ้งจอกที่ดื่มสุราหรือ พวกคน มีศิลปะจะหาสัก ๑๐๐ เบี้ยก็ยังไม่มี ตั้ง ๒๐๐ กหาปณะ สุนัขจิ้งจอกจะหาได้จากที่ไหน
๔. มิตจินติชาดก (๑๑๔)
ว่าด้วยปลามิตจินตีช่วยปลาด้วยกันให้พ้นข่าย
(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๑๑๔} [๑๑๔] ปลา ๒ ตัว คือ ปลาพหุจินตีและปลาอัปปจินตี ติดอยู่ในข่าย ปลามิตจินตีได้ช่วยให้พ้นจากข่าย ปลาทั้ง ๒ ตัวจึงได้มาพร้อม กันกับปลามิตจินตีในแม่นํ้านั้น
๕. อนุสาสิกชาดก (๑๑๕)
ว่าด้วยผลของการดีแต่สอนผู้อื่น
(หัวหน้านกโพธิสัตว์กล่าวตำหนินางนกป่าว่า)
{๑๑๕} [๑๑๕] นางนกสาลิกาที่สั่งสอนนกตัวอื่นอยู่ แต่ตัวเองกลับละโมบจัด นางนกสาลิกาตัวนั้นถูกล้อรถบดขยี้ปีกหักนอนอยู่
End of ๓. สิคาลชาดก