๖. อสิลักขณชาดก เล่ม ๒๗

๖. อสิลักขณชาดก (๑๒๖)

ว่าด้วยเหตุอย่างเดียวกันได้ผลต่างกัน

(พระราชาทรงพระสรวลต่อพราหมณ์ผู้ทำนายลักษณะดาบ แล้วตรัส บอกเหตุที่ทรงจามแล้วได้พระราชธิดาและราชสมบัติว่า){๑๒๖} [๑๒๖] เหตุอย่างเดียวกันนั่นเองย่อมเป็นผลดีแก่คนหนึ่ง แต่เป็นผล ร้ายแก่อีกคนหนึ่งได้ เพราะฉะนั้น เหตุอย่างเดียวกันมิใช่ว่าจะ เป็นผลดีไปเสียทั้งหมด หรือมิใช่ว่าจะเป็นผลร้ายไปเสียทั้งหมด

๗. กลัณฑุกชาดก (๑๒๗)

ว่าด้วยตระกูลของนายกลัณฑุกะ

(ลูกนกแขกเต้าโพธิสัตว์พูดเตือนนายกลัณฑุกะผู้เป็นทาสว่า)

{๑๒๗} [๑๒๗] ชาติตระกูลของเจ้าไม่ใช่ชาติตระกูลสูง เราผู้เที่ยวอยู่ในป่าก็ยังรู้ได้นายของเจ้าทราบแน่แล้วพึงจับท่านไป นายกลัณฑุกะ เจ้าจงดื่มนํ้านมเสียเถิด

๘. มูสิกชาดก (๑๒๘)

ว่าด้วยผู้เอาธรรมบังหน้า

(พญาหนูโพธิสัตว์กล่าวตำหนิสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๑๒๘} [๑๒๘] ผู้ใดเทิดธรรมเป็นธงชัยให้ผู้คนเขาตายใจ ปกปิดประพฤติชั่ว ความประพฤติของผู้นั้นชื่อว่าความประพฤติของแมว