พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๘. นันทิวิสาลชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘ (Royal Thai)8/10 in กุรุงควรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค นันทิวิสาลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 15–15
๗. อภิณหชาดก (๒๗)
ว่าด้วยความรักใคร่เกิดเพราะการเห็นกันเนือง ๆ
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
{๒๗} [๒๗] พญาช้างต้นไม่ยอมที่จะรับเอาคำข้าว ก้อนข้าว และหญ้า ทั้ง ไม่ยอมที่จะขัดสีกาย ข้าพระบาทมาสำคัญว่าพญาช้างต้นได้ทำ ความรักใคร่ในสุนัขเพราะได้เห็นกันเนือง ๆ
๘. นันทิวิสาลชาดก (๒๘)
ว่าด้วยโคนันทิวิสาลที่นิยมการพูดดี
(พระบรมศาสดาตรัสพระคาถาสรุปชาดกนี้ว่า)
{๒๘} [๒๘] บุคคลพึงกล่าวแต่คำที่ไพเราะเท่านั้น ไม่พึงกล่าวคำที่ไม่ไพเราะ ในกาลไหน ๆ เมื่อพราหมณ์กล่าวคำไพเราะ โคนันทิวิสาล ก็ลากเอาเกวียนที่หนักไปได้ ทำให้พราหมณ์ผู้นั้นได้ทรัพย์ด้วย ทั้งตนเองก็ปลื้มใจเพราะการช่วยเหลือนั้นด้วย
๙. กัณหชาดก (๒๙)
ว่าด้วยโคกัณหะที่เข็นธุระหนักไปได้ทุกที่
(พระบรมศาสดาตรัสพระคาถาสรุปชาดกนี้ว่า)
{๒๙} [๒๙] ในที่ใดมีธุระหนัก ในที่ใดมีทางลุ่มลึก เขาก็เทียมโคกัณหะ ในกาลนั้นทีเดียว โคกัณหะนั้นก็สามารถเข็นธุระนั้นไปได้โดยแท้
End of ๘. นันทิวิสาลชาดก