พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๕. ติตถชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕ (Royal Thai)5/10 in กุรุงควรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค ติตถชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 14–14
๔. อาชัญญชาดก (๒๔)
ว่าด้วยม้าอาชาไนยกับม้ากระจอก
(ม้าโพธิสัตว์ถูกฟันหมอบอยู่ กล่าวกะพลรถว่า)
[๒๔] ทุก ๆ ขณะ ทุก ๆ สถานที่ ทุก ๆ เวลา ที่ม้าอาชาไนยทำความเร็ว ม้ากระจอกย่อมห่างออกไป
๕. ติตถชาดก (๒๕)
ว่าด้วยการเบื่อเพราะซํ้าซาก
(อำมาตย์โพธิสัตว์กล่าวกะคนเลี้ยงม้าว่า)
{๒๕} [๒๕] ดูก่อนนายสารถี ท่านจงให้ม้าได้อาบและดื่มที่ท่าโน้นบ้างท่านี้ บ้าง แม้ข้าวปายาสที่บริโภคบ่อยครั้ง คนยังเบื่อได้เลย
๖. มหิฬามุขชาดก (๒๖)
ว่าด้วยการเสี้ยมสอน
(อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
{๒๖} [๒๖] พญาช้างต้นชื่อมหิฬามุขได้เที่ยวรังควานผู้คนเพราะได้ฟังคำ ของพวกโจร ต่อมา พญาช้างต้นนี้ได้ดำรงอยู่ในคุณทั้งปวง เพราะฟังคำของท่านผู้สำรวมดีแล้ว
End of ๕. ติตถชาดก