๖. สุชาตาชาดก เล่ม ๒๗

กิมณฺฑกา อิเม เทว นิกฺขิตฺตา กํสมลฺลเก

อุปโลหิตกา วคฺคู ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต.

ฝ่าพระบาท ผลไม้สีแดงเกลี้ยงเกลาเหล่านี้

ที่เก็บไว้ในถาดทองคำ มีชื่อว่าผลอะไร

หม่อมฉันทูลถามแล้ว

ขอพระองค์จงตรัสบอกหม่อมฉัน

(พระราชาทรงกริ้ว จึงตรัสว่า)

ยานิ ปุเร ตุวํ เทวิ ภณฺฑุ นนฺตกวาสินี

อุจฺฉงฺคหตฺถา ปจินาสิ ตสฺสา เต โกลิยํ ผลํ.

พระเทวี เมื่อก่อนเธอเป็นคนหัวโล้น

นุ่งผ้าเก่าเหน็บชายพก

เที่ยวเลือกเก็บผลไม้เหล่าใด

นี้เป็นผลไม้ประจำตระกูลของเธอ

อุฑยฺหเต น รมติ โภคา วิปฺปชหนฺติ ตํ

ตตฺเถวิมํ ปฏิเนถ ยตฺถ โกลํ ปจิสฺสติ.

หญิงต่ำทรามผู้นี้อยู่ในราชตระกูล

ย่อมเดือดร้อนไม่รื่นรมย์

โภคะทั้งหลายย่อมละผู้ไม่มีบุญไป

พวกท่านจงนำหญิงนี้กลับไปในสถานที่ที่หล่อนเก็บพุทราขาย

(อำมาตย์โพธิสัตว์คิดช่วยเหลือพระนางสุชาดาเทวี จึงกราบทูลว่า)

โหนฺติ เหเต มหาราช อิทฺธิปฺปตฺตาย นาริยา

ขม เทว สุชาตาย มาสฺสา กุชฺฌ รเถสภาติ.

สุชาตชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ข้าแต่มหาราช โทษคือความประมาทเลินเล่อเหล่านี้

ย่อมมีแก่หญิงผู้ได้ยศ

ขอพระองค์โปรดทรงละเว้นแก่พระนางสุชาดา

ข้าแต่สมมติเทพ ขอพระองค์อย่าทรงพิโรธ

ต่อพระนางสุชาดานั้นเลย

สุชาตาชาดกที่ ๖ จบ