๑๐. สัยหชาดก เล่ม ๒๗

สสมุทฺทปริยายํ มหึ สาครกุณฺฑลํ

น อิจฺเฉ สห นินฺทาย เอวํ เสยฺย (๑) วิชานหิ.

เราไม่ปรารถนาแผ่นดินอันมีสมุทรเป็นขอบเขต

มีสาครล้อมรอบประดุจต่างหู พร้อมกับคำนินทา

ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด สัยหอำมาตย์

ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ

ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วา.

พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ

และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต

ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ

หรือประพฤติไม่เป็นธรรม

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

สาเยว ชีวิกา เสยฺโย ยาจาธมฺเมน เอสนา.

ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ

การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการแสวงหาโดยไม่ชอบธรรม

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

อญฺญํ อหึสยํ โลเก อปิ รชฺเชน ตํ วรนฺติ.

สยฺหชาตกํ (๑) ทสมํ. กาลิงฺควคฺโค ปฐโม. ตสฺสุทฺทานํ

วิวรํ จ อเทยฺย สมิทฺธวรํ

อถ ททฺทรปาปมหาติรโห

อถ โกลิปลาสวรญฺจกร

จริมํ สสมุทฺทวเรน ทสาติ.

ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ

ไม่เบียดเบียนผู้อื่นในโลก

การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการครองราชสมบัติ

สัยหชาดกที่ ๑๐ จบ

กาลิงควรรคที่ ๑ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. จูฬกาลิงคชาดก ๒. มหาอัสสาโรหชาดก

๓. เอกราชชาดก ๔. ทัททรชาดก

๕. สีลวีมังสชาดก ๖. สุชาตาชาดก

๗. ปลาสชาดก ๘. ชวสกุณชาดก

๙. ฉวชาดก ๑๐. สัยหชาดก