๑๐. สัญชีวชาดก เล่ม ๒๗

อสนฺตํ โย ปคฺคณฺหาติ อสนฺตํ จูปเสวติ

ตเมว ฆาสํ กุรุเต พฺยคฺโฆ สญฺชีวิโก ยถาติ ฯ

สญฺชีวชาตกํ ทสมํ ฯ

กกณฺฏกวคฺโค ๑ ปณฺณรสโม ฯ

____________

ตสฺสุทฺทานํ

สุขเมธติ ทณฺฑวโร จ ปุน

ลสิ วาลธิ ปญฺจมราธวโร

สมโหทธิ กตฺติก โพนฺทิ ปุน

จตุรงฺคุล พฺยคฺฆวเรน ทส ฯ

___________

ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ๑ ฯ

[๒]

อปณฺณกํ สีลวคฺค กุรุงฺค

กุลาวกํ อตฺถกาเมน ปญฺจมํ

อาสึโส อิตฺถี วรุณํ อปายิ

ลิตฺตวคฺเคน เต ทส

ปโรสตํ หํสิ สริกฺขํ ๓ อสมฺปทํ

ปาปเสวิวคฺโค ๔ เอกนิปาตมฺหิลงฺกตํ ฯ

เอกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ

___________

๑ ม. ปาปเสวนวคฺโค ฯ

๑ ม. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ ๒ ม. อถวา วคฺคุทฺทานํ ฯ ๓ ม. หํจิ กุสนาฬี ฯ

๔ ม. กกณฺฏกวคฺโค ฯ

ผู้ใดยกย่องอสัตบุรุษ และคบหาอสัตบุรุษ อสัตบุรุษย่อมทำผู้นั้นแหละให้เป็นอาหาร เหมือนเสือโคร่งที่ตายแล้ว สัญชีวมาณพร่ายมนต์ให้กลับฟื้นขึ้นมา ทำสัญชีวมาณพให้เป็นเหยื่อ ฉะนั้น.

จบ สัญชีวชาดกที่ ๑๐.

จบ กกัณฏกวรรคที่ ๑๕.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โคธชาดก ๒. สิคาลชาดก

๓. วิโรจนชาดก ๔. นังคุฏฐชาดก

๕. ราธชาดก ๖. กากชาดก

๗. บุปผรัตตชาดก ๘. สิคาลชาดก

๙. เอกปัณณชาดก ๑๐. สัญชีวชาดก.

_________________

รวมวรรคที่มีในเอกกนิบาตนี้ คือ

๑. อปัณณกวรรค ๒. สีลวรรค

๓. กุรุงควรรค ๔. กุลาวกวรรค

๕. อัตถกามวรรค ๖. อาสิงสวรรค

๗. อิตถีวรรค ๘. วรุณวรรค

๙. อปายิมหวรรค ๑๐. ลิตตวรรค

๑๑. ปโรสตวรรค ๑๒. หังสิวรรค

๑๓. กุสนาฬิวรรค ๑๔. อสัมปทานวรรค

๑๕. กกัณฏกวรรค.

จบ เอกกนิบาตชาดก