arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค

๕. ปฐมชนสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๖–๑๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ปญฺจมํ ปฐมชนสุตฺตํ

ปฐมชนสูตรที่ ๕

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ปฐมชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

กึสุ ชเนติ ปุริสํ กึสุ ตสฺส วิธาวติ

กึสุ สํสารมาปาทิ กึสุ ตสฺส มหพฺภยนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาทูลถามว่า

อะไรหนอยังคนให้เกิด อะไรหนอของเขาย่อมวิ่งพล่าน อะไรหนอเวียนว่ายไปยังสงสาร อะไรหนอเป็นภัยใหญ่ของเขา ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ จิตฺตมสฺส วิธาวติ

สตฺโต สํสารมาปาทิ ทุกฺขมสฺส มหพฺภยนฺติ ฯ

ฉบับหลวง

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์เวียนว่ายไปยังสงสารทุกข์เป็นภัยใหญ่ของเขา ฯ

จบ ๕. ปฐมชนสูตร