พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๕. ปฐมชนสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๖–๑๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ปฐมชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๗–๖๗
{๑๖๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
บุตรธิดาเป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย ภรรยาเป็นเพื่อนอย่างยิ่ง เหล่าสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นแผ่นดินอาศัยน้ำฝนเลี้ยงชีพ
๕. ปฐมชนสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๔ ข้อ
{๑๖๖} [๕๕] เทวดาทูลถามว่า
อะไรทำให้คนเกิด อะไรของคนวิ่งพล่านไป อะไรเวียนว่ายไปยังสงสาร อะไรเป็นภัยใหญ่ของคน{๑๖๗} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
ตัณหาทำให้คนเกิด จิตของคนวิ่งพล่านไป สัตว์เวียนว่ายไปยังสงสาร ทุกข์เป็นภัยใหญ่ของคนนั้น
๖. ทุติยชนสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๔ ข้อ
{๑๖๘} [๕๖] เทวดาทูลถามว่า
อะไรทำให้คนเกิด อะไรของคนวิ่งพล่านไป อะไรเวียนว่ายไปยังสงสาร สัตว์หลุดพ้นจากอะไรไม่ได้{๑๖๙} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
ตัณหาทำให้คนเกิด จิตของคนวิ่งพล่านไป สัตว์เวียนว่ายไปยังสงสาร สัตว์หลุดพ้นจากทุกข์ไม่ได้
จบ ๕. ปฐมชนสูตร