พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๑. มุตตาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๑. มุตตาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงความหลุดพ้น
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต มุตตาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๑๑ สุมุตฺตา สาธุมุตฺตมฺหิ ตีหิ ขุชฺเชหิ มุตฺติยา
อุทุกฺขเลน มุสเลน ปตินา ขุชฺชเกน จ
มุตฺตมฺหิ ชาติมรณา ภวเนตฺติ สมูหตา ฯ
มุตฺตา ฯ
๑ ม. ยุ. อาราธยาหิ ฯ
เราผู้ชื่อว่ามุตตาเป็นผู้หลุดพ้นแล้วด้วยดี ด้วยการหลุดพ้นจากความค่อม๓ อย่าง คือ ค่อมเพราะครก ๑ ค่อมเพราะสาก ๑ ค่อมเพราะสามี ๑และเป็นผู้หลุดพ้นแล้วจากความเกิดและความตาย ถอนตัณหาเครื่อง
นำไปสู่ภพขึ้นได้แล้ว.
จบ ๑๑. มุตตาเถรีคาถา