arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต

๑๒. ธรรมทินนาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๒/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๑๒. ธมฺมทินฺนาเถรีคาถา

๑๒. ธัมมทินนาเถรีคาถา

ภาษิตของพระธัมมทินนาเถรี

พระธรรมทินนาเถรี(รับพระพุทธโอวาทแล้วได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต ธรรมทินนาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๓๑–๔๓๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๕๕๕–๕๕๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ฉนฺทชาตา อวสายี มนสา จ ผุฏฺฐา สิยา

กาเมสุ อปฺปฏิพทฺธจิตฺตา อุทฺธํโสตาติ วุจฺจตีติ. (๑)

ธมฺมทินฺนา เถรี.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี.อิ. อุทธํโสตา วิมุจฺจตีติ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ที่เกิดฉันทะมีอัตภาพสุดท้ายก็พึงสัมผัสนิพพานด้วยใจ

มีจิตไม่ปฏิพัทธ์ในกามทั้งหลาย

บัณฑิตเรียกว่า ผู้มีกระแสในเบื้องบน

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑อนาคามิมรรคและสุทธาวาส (ขุ.เถรี.อ. ๑๒/๒๕)

จบ ๑๒. ธรรมทินนาเถรีคาถา