๔. อัฑฒกาสีเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๔ ยาว กาสิชนปโท สุงฺโก เม ตตฺตโก อหุ

ตํ กตฺวา นิคโม ๒ อคฺฆํ อคฺเฆนคฺฆํ ฐเปสิ มํ ฯ

อถ นิพฺพินฺทหํ รูเป นิพฺพินฺทญฺจ วิรชฺชหํ

มา ปุน ชาติสํสารํ สนฺธาเวยฺยํ ปุนปฺปุนํ

ติสฺโส วิชฺชา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

อฑฺฒกาสี ๓ ฯ

กาสีชนบทมีประมาณเท่าใด ส่วนของเราได้มีแล้วประมาณเท่านั้นชาวนิคมกำหนดราคา แคว้นกาสีไว้แล้ว ตั้งราคาเราไว้ครึ่งราคาแคว้นกาสีภายหลังเราเบื่อหน่ายในรูป เบื่อหน่ายจึงคลายกำหนัด ไม่พึงแล่นไปสู่ชาติสงสารอีกบ่อยๆ วิชชา ๓ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว.