๙. อภยเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๘. อภยมาตาเถรีคาถา

สุภาษิตสอนให้พิจารณากายของตน

(พระอภัยมาตาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้นำคาถาที่พระอภัยเถระ เป็นบุตรของตนกล่าวสอนมาเปล่งเป็นอุทานคาถา ๒ คาถาว่า){๔๒๗}[๓๓] ‘โยมแม่ ท่านจงพิจารณาร่างกายนี้ เบื้องบนตั้งแต่พื้นเท้าขึ้นไป เบื้องล่างตั้งแต่ปลายผมลงมา ซึ่งไม่สะอาดเน่าเหม็น,[๓๔] เมื่อเราพิจารณาตามคำพระอภัยลูกชายเราอยู่อย่างนี้ จึงถอนราคะทั้งปวงได้ ตัดความเร่าร้อนได้ขาด เป็นผู้มีความเย็นใจ ดับสนิทแล้ว

๙. อภยาเถรีคาถา

สุภาษิตสอนมิให้ติดกาย

(พระอภยาเถรีได้รับคำทรงสอนจากพระผู้มีพระภาคเจ้าดวยพระ พุทธคาถา ครั้นบรรลุอรหัตแล้วนำมาเปล่งเป็นอุทานคาถา ๒ คาถาว่า){๔๒๘}[๓๕] ดูก่อนอภยาเถรี กายอันเป็นที่ข้องอยู่ของปุถุชนทั้งหลาย นี้มีอันแตกไปเป็นสภาพ เราจักเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะ ละทิ้งกายนี้เสีย[๓๖] เราถูกความทุกข์เป็นอันมากกระทบแล้ว ยินดีในความไม่ ประมาท ได้บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว

๑๐. สามาเถรีคาถา

สุภาษิตชี้ผลการอยู่ในโอวาท

(พระสามาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตน เมื่อ จะประกาศข้อปฏิบัตินั้น ได้ภาษิตอุทานคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๒๙}[๓๗] เรามีปกติไม่ทำจิตให้อยู่ในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบใจ ต้องออกไปจากวิหาร ๔-๕ ครั้ง ตั้งแต่เราได้รับโอวาทในสำนักพระอานนทเถระ ถอนตัณหาขึ้นแล้ว วันนี้เป็นวันที่ ๘[๓๘] เราถูกความทุกข์เป็นอันมากกระทบแล้ว ยินดีในความไม่ประมาท ได้บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำ สั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว

จบ ทุกนิบาต