๙. อภยเถรีคาถา เล่ม ๒๖

อภเย ภิทุโร กาโย ยตฺถ สตฺตา ปุถุชฺชนา

นิกฺขิปิสฺสามิมํ เทหํ สมฺปชานา ปฏิสฺสตา. (๑)

อภยา กายซึ่งปุถุชนทั้งหลายข้องอยู่ มีสภาวะที่จะต้องแตกไป

เราจะเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะอยู่เฉพาะหน้า ละทิ้งกายนี้เสีย

พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม

ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อภยา เถรี.

เราถูกทุกข์มากมายกระทบแล้ว จึงยินดีในความไม่ประมาท

บรรลุความสิ้นตัณหา ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว