๖. มหาปชาบดีโคตมีเถรีคาถา เล่ม ๒๖

[๑๕๔] เรานั้นได้พบพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดในโลก ไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า ได้ถวายบังคมพระยุคลบาทของพระองค์ แล้ว เข้าไปนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง

[๑๕๕] พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมแก่เราด้วยความอนุเคราะห์ เรานั่งอยู่บนอาสนะนั้น ได้บรรลุผลที่ ๓

[๑๕๖] ครั้นแล้วได้โกนผมออกจากเรือนมาบวชในพระธรรมวินัย ตั้งแต่เราทำตัณหาให้เหือดแห้งแล้ว ถึงวันนี้เป็นวันที่ ๗

๖. มหาปชาปติโคตมีเถรีคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์

(พระมหาปชาบดีโคตมีเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วเสวยความสุขในผล สมาบัติและความสุขในพระนิพพาน ดำรงอยู่ด้วยกตัญญุตาธรรม วันหนึ่ง เมื่อพยากรณ์อรหัตผลโดยมุ่งแสดงความที่พระศาสดาทรงมีอุปการะมาก เป็นสำคัญ จึงได้ภาษิตคาถา ๖ คาถาเหล่านี้ ความว่า){๔๕๖}[๑๕๗] ข้าแต่พระพุทธวีรเจ้าผู้สูงสุดกว่าสัตว์ทั้งปวง หม่อมฉัน ขอนอบน้อมแด่พระองค์ผู้ทรงช่วยปลดเปลื้องหม่อมฉัน และชนอื่นเป็นอันมากให้พ้นจากทุกข์

[๑๕๘] หม่อมฉันกำหนดรู้ทุกข์ทั้งปวงได้แล้ว เผาตัณหาอันเป็น ตัวเหตุแห่งทุกข์ให้เหือดแห้งได้แล้ว ได้เจริญมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ แล้ว ได้บรรลุนิโรธแล้ว

[๑๕๙] ชนทั้งหลายต่างก็เคยเป็นมารดา เป็นบุตร เป็นธิดา เป็นพี่ชายน้องชาย เป็นปู่ ย่า ตา ยายอันมาในชาติก่อน

หม่อมฉันเมื่อไม่รู้ตามความเป็นจริง ไม่ได้ที่พึ่งพิง จึงได้เวียนว่ายตายเกิดไป

[๑๖๐] เพราะหม่อมฉันได้พบพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นแล้ว อัตภาพนี้จึงเป็นชาติสุดท้าย ชาติสงสารสิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป

[๑๖๑] ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรพระสาวกทั้งหลายผู้ปรารภ ความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพาน มีความบากบั่น มั่นคงเป็นนิจ มีความพร้อมเพรียงกัน การทำโลกุตตร ธรรมให้ประจักษ์แก่ตนนี้เป็นการถวายบังคมต่อพระพุทธเจ้าทั้งหลาย[๑๖๒] พระนางเจ้ามหามายาเทวีได้ประสูติพระโคดมมาเพื่อประโยชน์แก่ชนเป็นอันมากหนอ เพราะพระองค์ได้บรรเทากองทุกข์ของชนทั้งหลายผู้อันพยาธิและมรณะทิ่มแทงแล้ว

๗. คุตตาเถรีคาถา

พระพุทธโอวาทเตือนพระคุตตาเถรี

(พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสสอนพระคุตตาเถรีด้วยพระคาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๕๗}[๑๖๓] ดูก่อนคุตตา การที่เธอละบุตร หมู่ญาติ และกองแห่ง โภคะอันเป็นทิ่รักแล้วมาบวชเพื่อประโยชน์ใด เธอจงพอกพูนประโยชน์นั้นเนือง ๆ เถิด เธออย่าตกอยู่ใน อำนาจของจิตเลย