๖. มหาปชาบดีโคตมีเถรีคาถา เล่ม ๒๖

พุทฺธ วีร นโม ตฺยตฺถุ สพฺพสตฺตานมุตฺตม

โย มํ ทุกฺขา ปโมเจสิ อญฺญญฺจ พหุกํ ชนํ

พระพุทธเจ้าผู้ทรงแกล้วกล้าสูงสุดกว่าสัตว์ทั้งปวง

หม่อมฉันขอนอบน้อมพระพุทธองค์ผู้ทรงช่วยปลดเปลื้องหม่อมฉัน

และชนอื่นเป็นจำนวนมากให้พ้นจากทุกข์

สพฺพทุกฺขํ ปริญฺญาตํ เหตุตณฺหา วิโสสิตา ภาวิตฏฺฐงฺคิโก (๑) มคฺโค นิโรโธ ผุสิโต มยา.

หม่อมฉันกำหนดรู้ทุกข์ทั้งปวงแล้ว

ทำตัณหาซึ่งเป็นเหตุแห่งทุกข์ให้เหือดแห้งแล้ว

ได้เจริญมรรคซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘ และได้บรรลุนิโรธแล้ว

มาตา ปุตฺโต ปิตา ภาตา อยฺยกา จ ปุเร อหุํ

ยถาภุจฺจํ อชานนฺตี สํสรึหํ อนิพฺพิสํ.

ชนทั้งหลายเป็นมารดาบิดา เป็นบุตรธิดา เป็นพี่น้อง

เป็นปู่ย่าตายายกันมาในชาติก่อน ๆ

หม่อมฉันไม่รู้ตามความเป็นจริง

ไม่พบที่พึ่งจึงท่องเที่ยวไป

ทิฏฺโฐ หิ เม โส ภควา อนฺติโมยํ สมุสฺสโย

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว.

เพราะหม่อมฉันได้พบพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นแล้ว

ร่างกายนี้เป็นร่างกายที่มีในภพสุดท้าย

การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก

อารทฺธวีริเย ปหิตตฺเต นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกเม

สมคฺเค สาวเก ปสฺส (๑) เอสา พุทฺธาน วนฺทนา.

ขอพระองค์โปรดทอดพระเนตรพระสาวกทั้งหลาย

ผู้บำเพ็ญเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว

มีความบากบั่นมั่นคงเป็นนิตย์ พร้อมเพรียงกัน

การกระทำโลกุตตรธรรมให้ประจักษ์แก่ตนนี้

นับว่าเป็นการประกาศพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

และพระพุทธสาวก

พหูน วต อตฺถาย มายา ชนยิ โคตมํ

พฺยาธิมรณตุนฺนานํ ทุกฺขกฺขนฺธํ พฺยปานุทีติ.

มหาปชาปติโคตมี เถรี.

พระนางเจ้ามหามายาเทวี ประสูติพระโคดมมา

เพื่อประโยชน์แก่ชนเป็นอันมากหนอ

เพราะพระองค์ได้ทรงบรรเทากองทุกข์ ของสัตว์ทั้งหลาย

ที่ยังถูกพยาธิและมรณะทิ่มแทงแล้ว