๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถา เล่ม ๒๖

อยมิติ กปฺปโฏ กปฺปฏกุโร

อจฺฉาย อติภริตาย (๑)

อมตฆฏิกายํ ธมฺมกฏปตฺโต (๒)

กตปทํ ฌานานิ โอเจตุํ.

กัปปฏกุรภิกษุเกิดความวิตกผิดว่า ผ้าขี้ริ้วผืนนี้เป็นของเรา

เมื่อน้ำใส(คืออมตธรรม)มีอยู่เต็มเปี่ยมในหม้ออมตธรรม

กลับมีใจปราศจากอมตธรรมคำสอนของเรานี้

เป็นทางที่เราสอนไว้แล้วเพื่อสั่งสมฌานทั้งหลาย

มา โข ตฺวํ กปฺปฏ ปจาเลสิ

มา ตฺวํ อุปกณฺณมฺหิ ตาเฬสฺสํ

น หิ ตฺวํ กปฺปฏ มตฺตมญฺญาสิ

สํฆมชฺฌมฺหิ ปจลายมาโนติ.

กปฺปฏกุโร เถโร. วคฺโค จตุตฺโถ. ตสฺสุทฺทานํ

มิคสิโร สิวโก จ อุปวาโณ จ ปณฺฑิโต

อิสิทินฺโน จ กจฺจาโน ขิตโก จ มหาวสี

โปฏิริยปุตฺโต นิสโภ อุสโภ กปฺปฏกุโรติ.

กัปปฏะ เธออย่ามานั่งโงกง่วงอยู่เลย

อย่าให้เราต้องสอนเธอเสียงดัง ณ ที่ใกล้หูเลย

กัปปฏะ เธอนั่งโงกง่วงอยู่ในท่ามกลางสงฆ์ช่างไม่รู้จักประมาณเลย

จตุตถวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระมิคสิรเถระ ๒. พระสิวกเถระ

๓. พระอุปวาณเถระ ๔. พระอิสิทินนเถระ

๕. พระสัมพุลกัจจานเถระ ๖. พระขิตกเถระ

๗. พระโสณโปฏิริยบุตรเถระ ๘. พระนิสภเถระ

๙. พระอุสภเถระ ๑๐. พระกัปปฏกุรเถระ