๔. กุลลเถรคาถา เล่ม ๒๖

เข้าไปยังที่อยู่ที่มีประตูหน้าต่างมิดชิดเถิด

(ท่านพระเตกิจฉานิเถระกล่าวว่า)

[๓๘๖] เราจักเข้าสัมผัสอัปปมัญญา ๔ และจักมีความสุขอยู่ด้วย อัปปมัญญาเหล่านั้น เราก็จักไม่หวั่นไหว ไม่ลำบากด้วย ความหนาว

๓. มหานาคเถรคาถา

สุภาษิตชี้โทษผู้ไม่มีความเคารพ

นัยว่า ท่านพระมหานาคเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๖ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๔๙}[๓๘๗] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมเสื่อมจากพระสัทธรรมเหมือนปลาในหนองน้อย ฉะนั้น[๓๘๘] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ผู้นั้นย่อมไม่งอกงามในพระสัทธรรมเหมือนพืชเน่าในไร่นา ฉะนั้น[๓๘๙] ผู้ใดไม่มีความเคารพในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ผู้

[๓๙๖] สรีระเรานี้ฉันใด ซากศพนั้นก็ฉันนั้น ซากศพนั้นฉันใด สรีระเรานี้ก็ฉันนั้น ร่างกายเบื้องต่ำฉันใด ร่างกายเบื้องบนก็ฉันนั้น ร่างกายเบื้องบนฉันใด ร่างกายเบื้องตํ่าก็ฉันนั้น[๓๙๗] ร่างกายนี้กลางวันฉันใด กลางคืนก็ฉันนั้น กลางคืนฉันใด กลางวันก็ฉันนั้น เมื่อก่อนฉันใด ภายหลังก็ฉันนั้น ภายหลังฉันใด เมื่อก่อนก็ฉันนั้น[๓๙๘] ความยินดีด้วยดนตรีเครื่องห้า ย่อมไม่มีแก่เรา เหมือนกับความยินดีในธรรมของเราผู้มีจิตแน่วแน่ พิจารณาเห็นธรรมแจ่มแจ้ง โดยชอบ

๕. มาลุงกยปุตตเถรคาถา

สุภาษิตสอนให้ละตัณหา

นัยว่า ท่านพระมาลุงกยปุตตเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๖ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๕๑}[๓๙๙] ตัณหาย่อมเจริญแก่คนผู้มักประพฤติตัวประมาท ดุจเถา