๑. จิตตลดาวิมาน เล่ม ๒๖

๗. สุนิกขิตตวรรค

๑. จิตตลตาวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในจิตตลดาวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๗๕}[๑๑๑๔] สวนจิตรลดาเป็นสวนที่ประเสริฐสูงสุดของชาวไตรทศ สว่างไสว ฉันใด วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น สว่างไสว ลอยอยู่ในอากาศ

[๑๑๑๔] ท่านถึงความเป็นเทวดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก เมื่อครั้ง ท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ท่านมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ เพราะบุญอะไร[๑๑๑๖] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๑๑๗] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยูในหมู่มนุษย์เป็นคนขัดสน ไม่มีที่พึ่ง เป็นคนกำพร้า เป็นกรรมกร ได้เลี้ยงดูมารดา บิดาผู้แก่เฒ่า อนึ่ง ท่านผู้มีศีลเป็นที่รักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้า มีจิตผ่องใสได้ถวายข้าวและนํ้าเป็นทานอันไพบูลย์ โดยเคารพ[๑๑๑๘-๑๑๑๙] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ จิตตลดาวิมานที่ ๑

๒. นันทนวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนันทนวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๗๖}[๑๑๒๐] สวนนันทวันเป็นสวนที่ประเสริฐสูงสุดของชาวไตรทศ สว่างไสว ฉันใด วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น สว่างไสว ลอยอยู่ในอากาศ

[๑๑๒๑] ท่านถึงความเป็นเทวดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก ... และ รัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๑๑๒๒] เทพบุตรนั้นอันพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ...

[๑๑๒๓] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์เป็นคนขัดสน ไม่มีที่พึ่ง เป็นคนกำพร้า เป็นกรรมกร ได้เลี้ยงดูมารดา บิดาผู้แก่เฒ่า อนึ่ง ท่านผู้มีศีลเป็นที่รักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้า มีจิตผ่องใสได้ถวายข้าวและนํ้าเป็นทานอันไพบูลย์ โดยเคารพ[๑๑๒๔-๑๑๒๕] ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ นันทนวิมานที่ ๒