๔. อโลมวิมาน เล่ม ๒๖

[๗๐๙] พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นมีพระฉวีวรรณดุจทองธรรมชาติ ได้ทรงแสดงทุกขสัจและสมุทยสัจว่าเป็นของไม่เที่ยง เป็น ทุกข์ และทรงแสดงทุกขนิโรธสัจและมัคคสัจว่า อันปัจจัยอะไร ๆ ปรุงแต่งไม่ได้ ให้ดิฉันฟัง เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงได้รู้ชัดในอริยสัจ ๔[๗๑๐] ดิฉันมีอายุน้อย ทำกาละจุติจากชาตินั้นแล้วไปเกิดในชั้นไตรทศ เป็นผู้มียศ เป็นปชาบดีคนหนึ่งของท้าวสักกะ นามว่ายสุตตรา ปรากฏไปทั่วทุกทิศ

จบ นาควิมานที่ ๓

๔. อโลมวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในอโลมวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๒}[๗๑๑] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมีอนดาวประกายพรึกฉะนั้น

[๗๑๒-๗๑๓] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกาย ของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๗๑๔] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจ ยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๗๑๕] ชาติก่อน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในพระนครพาราณสี มีจิตเลื่อมใส ได้ถวายขนมกุมมาสแห้งแด่ พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ด้วยมือทั้งสองของตน[๗๑๖] ขอพระคุณเจ้าดูผลแห่งก้อนขนมกุมมาสแห้งอันหารสเค็ม มิได้เถิดใครได้เห็นผู้ถวายขนมแห้งแล้วได้รับความสุขเช่นนี้ ไฉนจักไม่ทำบุญเล่า[๗๑๗-๗๑๘] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ อโลมวิมานที่ ๔

๕. กัญชิกทายิกาวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกัญชิกทายิกาวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๓}[๗๑๙] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น