๕. กัญชกทายิกาวิมาน เล่ม ๒๖

[๗๑๒-๗๑๓] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกาย ของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๗๑๔] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจ ยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๗๑๕] ชาติก่อน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในพระนครพาราณสี มีจิตเลื่อมใส ได้ถวายขนมกุมมาสแห้งแด่ พระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ด้วยมือทั้งสองของตน[๗๑๖] ขอพระคุณเจ้าดูผลแห่งก้อนขนมกุมมาสแห้งอันหารสเค็ม มิได้เถิดใครได้เห็นผู้ถวายขนมแห้งแล้วได้รับความสุขเช่นนี้ ไฉนจักไม่ทำบุญเล่า[๗๑๗-๗๑๘] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ อโลมวิมานที่ ๔

๕. กัญชิกทายิกาวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกัญชิกทายิกาวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๓}[๗๑๙] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น

[๗๒๐-๗๒๑] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๗๒๒] นางเทพธิดานั้นถูกพระมหาโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๗๒๓] ชาติก่อน เมื่อพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระอาทิตย์ประทับอยู่ ณ พระนครอันธกวินทะ ดิฉันได้ถวายน้ำข้าว ที่ปรุงรสด้วยเครื่องเทศและใส่น้ำมันที่เจียวแล้ว

[๗๒๔] และปรุงด้วยดีปลี กระเทียม ขิง ข่า กระชาย แด่พระองค์ด้วยจิตเลื่อมใสในพระอริยเจ้าผู้มีจิตซื่อตรง ดิฉันจึงได้เสวยทิพยสมบัติเช่นนี้

[๗๒๕] นางแก้วผู้งามทั่วสรรพางค์ สามีมองอย่างไม่จืดจาง ได้รับอภิเษกเป็นเอกอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายนํ้าข้าวนั้นเลย

[๗๒๖] ทองคำตั้ง ๑๐๐ แท่งก็ดี ม้ามีกำลังเร็วตั้ง ๑๐๐ ตัวก็ดี ราชรถที่เทียมด้วยม้าอัศดรตั้ง ๑๐๐ คันก็ดี นางราชกัญญาผู้ประดับ ประดาแล้วด้วยแก้วมุกดา แก้วมณี และต่างหูตั้ง ๑๐๐,๐๐๐ นางก็ดี ก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายนํ้าข้าวนั้นเลย[๗๒๗] คชสารตั้ง ๑๐๐ ที่เกิดแต่ป่าหิมพานต์ เป็นช้างตระกูล มาตังคะ มีงางอนงามดุจงอนรถ มีสายรัดทำด้วยทองคำ มีข่ายทองคำปกเหนือกระพองศีรษะ ก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายนํ้าข้าวนั้นเลย

[๗๒๘] ถึงแม้พระเจ้าจักรพรรดิได้เสวยราชสมบัติ เป็นใหญ่ในมหาทวีปทั้ง ๔ ก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการถวายนํ้าข้าวนั้นเลย

จบ กัญชิกทายิกาวิมานที่ ๕

๖. วิหารวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในวิหารวิมาน

(ท่านพระอนุรุทธเถระถามนางเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๔}[๗๒๙] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น[๗๓๐] เมื่อท่านฟ้อนรำอยู่ เสียงทิพย์อันน่าฟังวังเวงใจ เปล่งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่พร้อม ๆ กัน[๗๓๑] เมื่อท่านฟ้อนรำอยู่ กลิ่นทิพย์อันหอมหวนยวนใจ ก็ฟุ้งขจรออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุก ๆ ส่วน[๗๓๒] เมื่อท่านพริ้วกายไปมา เครื่องประดับที่ช้องผมก็ส่งเสียงไพเราะ เหมือนเสียงดนตรีเครื่องห้า[๗๓๓] ต่างหูที่กระทบลมเข้าก็สั่นไหว ส่งเสียงไพเราะเหมือนเสียงดนตรีเครื่องห้า

[๗๓๔] แม้กลิ่นแห่งดอกไม้ประดับศีรษะท่านก็หอมหวนชวนให้ชื่นใจ หอมฟุ้งขจรไปทั่วทุกทิศดังต้นอุโลกฉะนั้น