๗. จตุริตถีวิมาน เล่ม ๒๖

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๕๕-๗๕๗] เทพธิดา เพราะบุญอะไรเธอจึงมีผิวพรรณงามยิ่งนัก ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สา เทวตา อตฺตมนา ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

อินฺทีวรานํ หตฺถกํ อหมทาสึ

ภิกฺขุโน ปิณฺฑาย จรนฺตสฺส

ครวเร (๑) ปณฺณกเต รมฺเม.

ชาติก่อน ดิฉันได้ถวายดอกราชพฤกษ์ กำมือหนึ่ง

แด่ภิกษุผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตในปัณณกตนครซึ่งตั้งอยู่บนเนิน

เป็นเมืองที่รุ่งเรือง น่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกา

ตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสฺสา ปภาสตีติ.

[๗๖๐-๗๖๑] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทิศอย่างนี้

(เทพธิดาองค์ที่ ๒)

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๖๒-๗๖๔] เทพธิดา เพราะบุญอะไรเธอจึงมีผิวพรรณงามยิ่งนัก ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สา เทวตา อตฺตมนา ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

นีลุปฺปลหตฺถกํ อหมทาสึ

ภิกฺขุโน ปิณฺฑาย จรนฺตสฺส

เอสิกานํ อุณฺณตสฺมึ

นครวเร ปณฺณกเต รมฺเม.

ชาติก่อน ดิฉันได้ถวายดอกบัวเขียวกำมือหนึ่ง

แด่ภิกษุผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่ในปัณณกตนครซึ่งตั้งอยู่บนเนิน

เป็นเมืองที่รุ่งเรือง น่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกา

ตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๖๗-๗๖๘] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

(เทพธิดาองค์ที่ ๓)

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๖๙-๗๗๑] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สา เทวตา อตฺตมนา ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาของผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

โอทาตมูลกํ หริตปตฺตํ

อุทกมฺหิ สเร ชาตํ อหมทาสึ

ภิกฺขุโน ปิณฺฑาย จรนฺตสฺส

เอสิกานํ อุณฺณตสฺม

นครวเรรมฺเม.

ชาติก่อนดิฉันได้ถวายดอกบัวหลวงซึ่งมีรากขาว กลีบเขียว

เกิดในสระน้ำกำมือหนึ่ง

แด่ภิกษุผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่ในปัณณกตนคร

ซึ่งตั้งอยู่บนเนิน เป็นเมืองที่รุ่งเรือง น่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกา

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๗๔-๗๗๕] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

(เทพธิดาองค์ที่ ๔)

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๗๖-๗๗๘] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สา เทวตา อตฺตมนา ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

อหํ สุมนา สุมนสฺส สุมนมกุลานิ

ทนฺตวณฺณานิ อหมทาสึ

ภิกฺขุโน ปิณฺฑาย จรนฺตสฺส

เอสิกานํ อุณฺณตสฺมึ

นครวเร ปณฺณกเต รมฺเม.

ชาติก่อนดิฉันชื่อว่าสุมนา ได้ถวายดอกมะลิตูม มีสีคล้ายงาช้าง

แด่ภิกษุผู้กำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่ในปัณณกตนครซึ่งตั้งอยู่บนเนิน

เป็นเมืองที่รุ่งเรือง น่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกา

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๘๑-๗๘๒] เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

จตุริตถีวิมานที่ ๗ จบ