๑๒. ปติพพตาวิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

รุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะบุญนั้น

จบ ปฐมปติพพตาวิมานที่ ๑๑

๑๒. ทุติยปติพพตาวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์รักษาศีล ๕ และให้ทาน

{๑๒}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๑๐๑] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ท่านได้ขึ้นวิมานซึ่งมีเสาเป็นแก้วไพฑูรย์ งดงาม แพรวพราว มีความวิจิตรหลากหลาย ท่านแสดงฤทธิ์ได้หลายอย่างทั้งชั้นสูงชั้นต่ำ อยู่ในวิมานนั้น อนึ่งเล่า หมู่เทพอัปสรของท่านเหล่านี้ ก็ฟ้อนรำขับร้องให้ร่าเริงบันเทิงใจอยู่รอบข้างท่าน[๑๐๒] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้จึงบรรลุความสำเร็จ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสว ไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๑๐๓] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๔] เมื่อครั้งดิฉันยังเป็นมนุษย์อยู่ในหมูมนุษย์ได้เป็นอุบาสิกาของพระตถาคตเจ้าผู้ทรงมีพระจักษุ เป็นผู้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ งดเว้นจากการลักทรัพย์

[๑๐๕] ยินดีเฉพาะสามีของตน ไม่กล่าวคำเท็จ และไม่ดื่มนํ้าเมา อนึ่ง ดิฉันมีใจเลื่อมใสได้ให้ข้าวและนํ้าอย่างดีเลิศเป็นทานโดยเคารพ

[๑๐๖] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้ เพราะการไม่ฆ่าสัตว์เป็นต้นนั้น อิฏฐผลย่อมสำเร็จแก่ดิฉันในที่นี้เพราะการไม่ฆ่าสัตว์ เป็นต้นนั้น อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รักแห่งใจทุกสิ่งทุกอย่าง ย่อมเกิดขึ้น แก่ดิฉันเพราะการไม่ฆ่าสัตว์เป็นต้นนั้น[๑๐๗] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอกแก่ท่าน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญใดไว้ ดิฉันนั้นมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะบุญนั้น

จบ ทุติยปติพพตาวิมานที่ ๑๒

๑๓. ปฐมสุณิสาวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์แห่งถารถวายขนม สูตรที่ ๑

{๑๓}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๑๐๘] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมีอนกับดาวประกายพรึกฉะนั้น

[๑๐๙] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร อิฏฐผลย่อมสำเร็จ แก่ท่านในที่นี้เพราะบุญอะไร อนึ่ง โภคะกันเป็นที่รักแห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ท่านเพราะบุญอะไร