๑๑. ปติพพตาวิมาน ที่ ๑ เล่ม ๒๖

[๙๐] ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีนํ้าพระหฤทัย ผ่องใสสะอาดยิ่ง ดิฉันมิได้ตั้งใจไว้เดิม แต่มาประจวบ เข้าจึงได้ถวายเมล็ดงาเนินทานแก่พระพุทธเจ้าผู้พระทักขิไณยบุคคลด้วยมือทั้งสองของตน[๙๑] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้ เพราะการถวายเมล็ดงาเป็นทานนั้นอิฏฐผลย่อมสำเร็จแก่ดิฉันในที่นี้ เพราะการถวายเมล็ดงาเป็นทานนั้น อนึ่ง โภคะอันเนินที่รักแห่งใจทุกสิ่ง ทุกอย่างย่อมเกิดขึ้นแก่ดิฉัน เพราะการถวายเมล็ดงา เป็นทานนั้น[๙๒] ข้าแต่ภิกษผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอกแก่ท่าน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ได้ท่าบุญใดไว้ ดิฉันนั้นมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะการถวายเมล็ดงาเป็นทานนั้น

จบ ติลทักขิณวิมานที่ ๑๐

๑๑. ปฐมปติพพตาวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์แห่งความซื่อสัตย์ต่อสามี

{๑๑}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๙๓] นกกระเรียน นกยูง นกหงส์ และนกดุเหว่าซึ่งมีทิพยานุภาพ ชุมนุมส่งเสียงอย่างไพเราะอยู่รอบด้าน วิมานนี้ดาดาษ ไปด้วยดอกไม้ น่ารื่นรมย์ใจ วิจิตรหลากหลาย คับคั่ง ด้วยเทพบุตรเทพธิดา

[๙๔] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ท่านแสดงฤทธิ์ได้ หลายอย่างต่างประการอยู่ในวิมานนั้น อนึ่งเล่า หมู่เทพ อัปสรของท่านเหล่านี้ก็ฟ้อนรำขับร้องให้ร่าเริงบันเทิงใจ อยู่รอบข้างท่าน[๙๔] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้จึงบรรลุความสำเร็จ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสว ไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๙๖] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจ ยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๙๗] เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อผูไนหมู่มนุษย์ทั้งหลาย ได้เป็นผู้ปรนนิบัติสามี ไม่ประพฤตินอกใจ อนุเคราะห์สามี เหมือนมารดาอนุเคราะห์บุตร แม้ดิฉันจะโกรธเคือง ก็ไม่กล่าวถ้อยคำหยาบคาย[๙๘] ละการพูดเท็จ ดำรงมั่นอยูในความสัตย์ ยินดีในการให้ทาน ช่วยเหลือคนอื่นเหมือนช่วยเหลือตน มีใจเลื่อมใสแล้ว ได้ให้ข้าวและนํ้าอย่างดีเป็นทานโดยเคารพ[๙๙] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะการให้ทานนั้น อิฏฐผลย่อมสำเร็จแก่ดิฉันในที่นี้เพราะการให้ทานนั้น อนึ่ง โภคะอัน เป็นที่รักแห่งใจทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ดิฉันเพราะการให้ ทานนั้น[๑๐๐] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอกแก่ท่าน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญใดไว้ ดิฉันนั้นมีอานุภาพ

รุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะบุญนั้น

จบ ปฐมปติพพตาวิมานที่ ๑๑

๑๒. ทุติยปติพพตาวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์รักษาศีล ๕ และให้ทาน

{๑๒}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๑๐๑] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ท่านได้ขึ้นวิมานซึ่งมีเสาเป็นแก้วไพฑูรย์ งดงาม แพรวพราว มีความวิจิตรหลากหลาย ท่านแสดงฤทธิ์ได้หลายอย่างทั้งชั้นสูงชั้นต่ำ อยู่ในวิมานนั้น อนึ่งเล่า หมู่เทพอัปสรของท่านเหล่านี้ ก็ฟ้อนรำขับร้องให้ร่าเริงบันเทิงใจอยู่รอบข้างท่าน[๑๐๒] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้จึงบรรลุความสำเร็จ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสว ไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๑๐๓] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๔] เมื่อครั้งดิฉันยังเป็นมนุษย์อยู่ในหมูมนุษย์ได้เป็นอุบาสิกาของพระตถาคตเจ้าผู้ทรงมีพระจักษุ เป็นผู้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ งดเว้นจากการลักทรัพย์