arnon.worldSign in

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

สารัมมณทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๑๘–๑๔๒๖ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ สารัมมณทุกกุสลัตติกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 44, pp. 356–359

Page 356

ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาร

(ย่อ เหมือนโลกิยทุกะ สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี ก็พึงให้พิสดาร)

จบ ปรามาสวิปปยุตตปรามัฏฐทุกกุสลติกะ

จบ ปรามาสโคจฉกกุสลติกะ

๕๕. สารัมมณทุกะ ๑. กุสลติกะ

๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ - เหตุปัจจัย

{๑๔๑๘} [๑] อาศัยสภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(พึงให้พิสดารเหมือนกุศลที่มีปัจจัย)

{๑๔๑๙} [๒] อาศัยสภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(พึงทำเหมือนกุศลที่มีปัจจัย)

{๑๔๒๐} [๓] อาศัยสภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่มีอารมณ์ไม่ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอารมณ์ไม่ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่มีอารมณ์ไม่ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ)

{๑๔๒๑} [๔] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

ในอารัมมณปัจจจัย ” ๓ ”

ในอธิปติปัจจัย ” ๕ ” ...

Page 357

ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๖ วาร ...

ในปุเรชาตปัจจัย ” ๑ ”

ในอาเสวนปัจจัย ” ๑ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ” (ย่อ)

{๑๔๒๒} ในนเหตุปัจจัย ” ๙ ”

ในนอารัมมณปัจจัย ” ๓ ”

ในนอธิปติปัจจัย ” ๙ ” ...

ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๙ ”

ในนปัจฉาชาตปัจจัย ” ๙ ”

ในนอาเสวนปัจจัย ” ๙ ”

ในนกัมมปัจจัย ” ๒ ”

ในนวิปากปัจจัย ” ๕ ”

ในนอาหารปัจจัย ” ๑ ”

ในนอินทริยปัจจัย ” ๑ ”

ในนฌานปัจจัย ” ๒ ”

ในนมัคคปัจจัย ” ๙ ”

ในนสัมปยุตตปัจจัย ” ๓ ”

ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๒ ”

ในโนนัตถิปัจจัย ” ๓ ”

ในโนวิคตปัจจัย ” ๓ ” (ย่อ)

เหตุปัจจัยอารัมมณปัจจัยและอธิปติปัจจัย

{๑๔๒๓} [๕] สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๑๔๒๔} [๖] สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (๑)

Page 358

สภาวธรรมที่มีอารมณ์ไม่ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณปัจจัย (๑){๑๔๒๕} [๗] สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอธิปติปัจจัย มี ๒ อย่าง คือ อารัมมณาธิปติปัจจัย สหชาตาธิปติปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่มีอารมณไม่ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มีอารมณ์ได้ ซึ่งเป็นอัพยากฤต โดยอธิปติปัจจัยมีอย่างเดียว คือ อารัมมณาธิปติปัจจัย

{๑๔๒๖} [๘] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ”

ในอธิปติปัจจัย ” ๔ ”

ในอนันตรปัจจัย ” ๑ ” ...

ในสหชาตปัจจัย ” ๗ ”

ในอัญญมัญญปัจจัย ” ๖ ”

ในนิสสยปัจจัย ” ๗ ”

ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๒ ”

ในปุเรชาตปัจจัย ” ๑ ”

ในปัจฉาชาตปัจจัย ” ๑ ”

ในอาเสวนปัจจัย ” ๑ ”

ในกัมมปัจจัย ” ๓ ”

ในวิปากปัจจัย ” ๓ ”

ในสัมปยุตตปัจจัย ” ๑ ” ...

ในวิปปยุตตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)

จบ สารัมมณทุกกุสลติกะ

Page 359

๕๖. จิตตทุกะ ๑. กุสลติกะ

๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ - เหตุปัจจัย

{๑๔๒๗} [๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๓)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่เป็นจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๔๒๘} [๑๐] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๕ ”

(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๕ วาร) ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)

{๑๔๒๙} ในนอธิปติปัจจัย ” ๕ ”

ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๕ ”

ในนปัจฉาชาตปัจจัย ” ๕ ”

ในนอาเสวนปัจจัย ” ๕ ”

ในนกัมมปัจจัย ” ๓ ”

ในนวิปากปัจจัย ” ๕ ”

ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)

(สหชาตวารก็ดี ... สัมปยุตตวารก็ดี ก็พึงให้พิสดาร)

End of สารัมมณทุกกุสลัตติกะ