๓. หิริสูตร เล่ม ๒๕

(พระผู้มีพระภาคทรงตอบปัญหาของดาบสดังนี้)

คนผู้ไม่มีหิริ รังเกียจคนมีหิริ

ชอบพูดว่า ‘เราเป็นเพื่อนท่าน’

แต่ไม่เคยช่วยเหลือการงานของเพื่อนเลย

พึงรู้เถิดว่า ‘คนนั้นไม่ใช่เพื่อนเรา’

คนพูดวาจาไพเราะอ่อนหวาน

แต่ไม่ทำประโยชน์แก่มิตร

บัณฑิตเรียกว่า ผู้ดีแต่พูด

มิตรใดไม่พลั้งเผลอ มุ่งหวังความแตกแยกกัน

คอยหาแต่ความผิดเท่านั้นทุกเวลา

มิตรนั้นไม่ควรคบ

ส่วนมิตรที่วางใจได้ เหมือนบุตรในไส้

ถึงผู้อื่นกล่าวเหตุตั้งร้อยอย่างพันอย่าง

ก็ไม่แตกแยกจากกัน

มิตรเช่นนั้นควรคบอย่างยิ่ง

ความเพียรที่เป็นเหตุให้เกิดปราโมทย์

ย่อมนำทั้งความสรรเสริญและความสุขมาให้

ผู้หวังผล นำธุระอันสมควรแก่บุรุษ

ย่อมทำความเพียรนั้นให้เจริญได้

บุคคลดื่มปวิเวกรส

ลิ้มรสแห่งความสงบ

และได้ลิ้มรสแห่งปีติในธรรมแล้ว

เป็นผู้ไม่มีความกระวนกระวาย ไม่มีบาป

หิริสูตรที่ ๓ จบ