๒. เสยยชาดก เล่ม ๒๗

๔. อัพภันตรวรรค

๑. อัพภนตรชาดก (๒๘๑)

ว่าด้วยผลไม้ทิพย์อัพภันตระ

(ท้าวสักกเทวราชตรัสบอกพระมเหสีของพระราชาว่า)

{๔๔๒} [๔๔๒] มีต้นมะม่วงชื่ออัพภันตระ มีผลเป็นทิพย์ ซึ่งสตรีผู้แพ้ท้อง บริโภคแล้วจะคลอดลูกได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ

{๔๔๓} [๔๔๓] ดูก่อนนางผู้เจริญ แม้ท่านก็จะได้เป็นพระมเหสีผู้เลอโฉม และเป็นที่รักของพระราชสวามีพระราชาจักทรงนำเอาผลไม้ชื่อ อัพภันตระนี้มาพระราชทานแก่ท่าน(ลูกนกแขกเต้ากล่าวกะพวกรากษสว่า)

{๔๔๔} [๔๔๔] บุคคลผู้กล้าหาญยอมเสียสละตน ทำความพากเพียรในประโยชน์ ของท่านที่ได้เลี้ยงตนมาย่อมถึงฐานะอันใด ข้าพเจ้าเป็นผู้จะได้ ฐานะอันนั้น

๒. เสยยชาดก (๒๘๒)

ว่าด้วยประโยชน์ของไมตรี

(พระราชาโพธิสัตว์ได้สนทนากับพวกอำมาตย์ว่า)

{๔๔๕} [๔๔๕] ผู้ใดคบหากับบุคคลผู้ประเสริฐผู้นั้นชื่อว่าเป็นผู้มีส่วนอัน ประเสริฐด้วยเราเชื่อมสัมพันธ์กับพระราชาโจรเพียงผู้เดียว ก็ปลดปล่อย ท่านทั้งหลายผู้ต้องโทษได้ทั้ง ๑๐๐ คน

{๔๔๖} [๔๔๖] เพราะฉะนั้น บุคคลคนเดียวเชื่อมสัมพันธ์กับชาวโลกทั้งมวล สิ้นชีพแล้วก็พึงเข้าถึงสวรรค์ ท่านชาวกาสิกรัฐทั้งหลายจงฟัง คําของเรานี้เถิด(พระบรมศาสดาตรัสว่า)

{๔๔๗} [๔๔๗] พระเจ้ากังสมหาราชครอบครองราชสมบัติในเมืองพาราณสีได้ ตรัสพระราชดำรัสนี้แล้วก็ทรงทิ้งธนูและลูกศรเข้าถึงความ สำรวมในศีล(ออกผนวช)แล้ว

๓. วัฑฒกีสูกรชาดก (๒๘๓)

ว่าด้วยหมูสู้เสือได้ด้วยสามัคคีกัน

(ชฎิลโกงเห็นเสือโคร่งกลับมาตัวเปล่า จึงถามว่า)

{๔๔๘} [๔๔๘] นี่เสือโคร่ง เมื่อก่อนเจ้าเที่ยวฆ่าหมูตัวอ้วน ๆ ยํ่ายีหมูทั้งหลาย ในภูมิประเทศนี้ บัดนี้เจ้าเดินซึมมาตัวเดียว ก็วันนี้กำลังกายของเจ้าไม่มีหรือ เจ้าเสือโคร่ง(เสือโคร่งได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

{๔๔๙} [๔๔๙] นัยว่าเมื่อก่อนหมูเหล่านี้เห็นข้าพเจ้าเข้าแล้วก็กลัว ต่างลนลาน หนีไปหาที่ซ่อนเร้นตัวละทิศละทางวันนี้พวกหมูเหล่านั้นมา ชุมนุมกันเป็นหมวดเป็นหมู่อยู่ในชัยภูมิที่ดียากที่ข้าพเจ้าจะย่ำยีได้