๑๐. สีลวีมังสชาดก เล่ม ๒๗

สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ

ปสฺส โฆรวิโส นาโค สีลวาติ น หญฺญติ.

ได้ยินว่า ศีลเป็นสิ่งที่ดีงาม

ศีลเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมในโลก

ดูเถิด นาคที่พิษร้ายแรงยังไม่เบียดเบียนใคร ๆ

เพราะสำนึกอยู่ว่าตนมีศีล

โสหํ สีลํ สมาทิสฺสํ โลเก อนุมตํ สิวํ

อริยวุตฺติสมาจาโร เยน วุจฺจติ สีลวา.

เราจักสมาทานศีลที่บัณฑิตรับรองว่า

เป็นสิ่งที่ปลอดภัยในโลก

ซึ่งเป็นเหตุให้ผู้มีศีลได้รับการขนานนามว่า

เป็นผู้ประพฤติข้อปฏิบัติของพระอริยะ

ญาตีนญฺจ ปิโย โหติ มิตฺเตสุ จ วิโรจติ

กายสฺส เภทา สุคตึ อุปปชฺชติ สีลวาติ.

สีลวีมํสกชาตกํ ทสมํ อพฺภนฺตรวคฺโค จตุตฺโถ. ตสฺสุทฺทานํ

ทุมกํสวรุตฺตมพฺยคฺฆมิคา

มณโย มณิ สาลูกมวฺหยโน

อนุสาสนิโยปิ จ มจฺฉวโร

มณิกุณฺฑลเกน กิเรน ทสาติ.

ผู้มีศีลเป็นที่รักของหมู่ญาติ

และรุ่งเรืองในหมู่มิตร

หลังจากตายแล้วจะไปสู่สุคติ

สีลวีมังสกชาดกที่ ๑๐ จบ

อัพภันตรวรรคที่ ๔ จบ

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อัพภันตรชาดก ๒. เสยยชาดก

๓. วัฑฒกีสูกรชาดก ๔. สิริชาดก

๕. มณิสูกรชาดก ๖. สาลูกชาดก

๗. ลาภครหชาดก ๘. มัจฉุททานชาดก

๙. นานาฉันทชาดก ๑๐. สีลวีมังสกชาดก