พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๖. ทุพพจชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๖ (Royal Thai)6/10 in หังสิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค ทุพพจชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 58–58
๖. ทุพพจชาดก (๑๑๖)
ว่าด้วยโทษของการทำเกินกำลังไป
(นักกายกรรมโพธิสัตว์กล่าวกะอาจารย์ผู้ไม่เชื่อฟังบัณฑิตว่า)
{๑๑๖} [๑๑๖] ท่านอาจารย์ ท่านได้ทำสิ่งที่เกินกำลังไป การทำของท่านนั้น แม้กระผมเองก็ไม่ชอบใจ ท่านโดดพ้นหอกเล่มที่ ๔ ได้ แต่ถูกหอกเล่มที่ ๕ เสียบเข้าจนได้
๗. ติตติรชาดก (๑๑๗)
ว่าด้วยนกกระทาตายเพราะปาก
(ดาบสโพธิสัตว์แสดงสาเหตุที่ทำให้นกกระทาถูกฆ่าว่า)
{๑๑๗} [๑๑๗] คำพูดที่ดังเกินไป คำพูดที่รุนแรงเกินไป คำพูดที่พูดเกินขอบเขตไปย่อมฆ่าบุคคลผู้มีปัญญาทรามเสียดุจเสียงขันฆ่านกกระทาที่ขันดังเกินไปฉะนั้น
๘. วัฏฏกชาดก (๑๑๘)
ว่าด้วยนกกระจาบรอดตายเพราะอุบาย
(นกกระจาบโพธิสัตว์บอกอุบายที่รอดตายมาได้ว่า)
{๑๑๘} [๑๑๘] คนเราเมื่อไม่คิดก็ย่อมไม่ได้รับผลพิเศษ ท่านจงดูผลแห่ง อุบายที่เราคิดเถิด เราพ้นแล้วจากการถูกฆ่าและถูกจองจํามาได้ก็ด้วยอุบายนั้น
End of ๖. ทุพพจชาดก