๓. สุสีมชาดก เล่ม ๒๗

กาฬา มิคา เสตทนฺตา ตวีเม

ปโรสตํ เหมชาลาภิฉนฺนา (๑)

เต เต ททามีติ สุสีม พฺรูสิ

อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระนามว่าสุสีมะ ช้างดำมีงาขาว

ของพระองค์เหล่านี้ ๑๐๐ กว่าเชือก ประดับด้วยข่ายทองคำ

พระเจ้าสุสีมะ พระองค์ยังทรงระลึกถึงการกระทำของพระชนก

และพระอัยยกาของพระองค์หรือ จึงตรัสว่า

เราจะให้ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น พระเจ้าข้า

(พระเจ้าสุสีมะทรงสดับคำของพระโพธิสัตว์แล้วตรัสว่า)

กาฬา มิคา เสตทนฺตา มมีเม

ปโรสตํ เหมชาลาภิจฺฉนฺนา

เต เต ททามีติ วทามิ มาณว

อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานนฺติ.

สุสีมชาตกํ ตติยํ.

นี่พ่อมาณพ ช้างดำมีงาขาวของเราเหล่านี้

๑๐๐ กว่าเชือก ประดับด้วยข่ายทองคำ

เรายังระลึกถึงการกระทำของพระบิดาและพระอัยยกา

จึงพูดว่า เราจะให้ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น

สุสีมชาดกที่ ๓ จบ