๑๐. สัพพสังหารกปัญหา เล่ม ๒๗

๙. กุณฑกปูวชาดก (๑๐๙)

ว่าด้วยมีอย่างไรก็กินอย่างนั้น

(เทวดาโพธิสัตว์พูดกับคนจนผู้มาทำพลีกรรมซึ่งเกรงว่าเทวดาจะ ไม่รับว่า)

{๑๐๙} [๑๐๙] คนกินอย่างไร เทวดาของคนนั้นก็กินอย่างนั้น ท่านจงนำขนมรำนั้นมา อย่าให้ส่วนของเราเสียไปเลย

๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก (๑๑๐)

ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท

(พระโพธิสัตว์รู้ว่าดอกประยงค์บานแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๑๑๐} [๑๑๐] กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี มีแต่กลิ่นดอกประยงล้วน ๆ ฟุ้งไป หญิงนักเลงคนนี้พูดจาคำเหลาะแหละ แต่หญิงผู้ใหญ่พูดจริง

จบ ปโรสตวรรที่ ๑๑

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก

๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก

๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก

๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก

๙. กุณฑกปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก

๑๒. หังสิวรรค

๑. คัทรภปัญหชาดก (๑๑๑)

ว่าด้วยปัญหาเรื่องลากับม้าอัสดร

(พระโพธิสัตว์มโหสธบัณฑิตกราบทูลพระราชาว่า)

{๑๑๑} [๑๑๑] ขอเดชะ พระมหาราชเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐถ้า พระองค์ทรงสำคัญอย่างนี้ว่าบิดาประเสริฐกว่าบุตรไซร้เมื่อ เป็นเช่นนั้นลาตัวนี้ก็ประเสริฐกว่าม้าอัสดรของพระองค์ เพราะว่าลาเป็นพ่อม้าอัสดร

๒. อมราเทวีปัญหชาดก (๑๑๒)

ว่าด้วยนางอมราเทวีบอกใบ้หนทางไปบ้าน

(นางอมราบอกใบ้ทางไปบ้านแก่พระโพธิสัตว์มโหสธบัณฑิตว่า)

{๑๑๒} [๑๑๒] ร้านขายข้าวสัตตุ ร้านขายนํ้าสัมพะอูม และต้นทองหลางใบมน ซื่งมีดอกบานสะพรั่งมีอยู่ ณ ที่ใด ท่านจงไป ณ ที่นั้นเถิด ฉันถือของด้วยมือใด ฉันย่อมกล่าวด้วยมือนั้น ฉันไม่ได้ถือของ ด้วยมือใด ฉันไม่กล่าวด้วยมือนั้น นี่เป็นหนทางของบ้านชื่อว่า ยวมัชฌกคาม ท่านจงรู้ทางที่ฉันกล่าวปกปิดนี้เองเถิด