พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · กุมภวรรค
๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๗๒–๔๗๔ (Royal Thai)1/10 in กุมภวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต กุมภวรรค ภัทรฆฏเภทกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 163–163
๕. กุมภวรรค
๑. ภัทรฆฏเภทชาดก (๒๙๑)
ว่าด้วยนักเลงทุบหม้อทรัพย์
(พระบรมศาสดาทรงประมวลชาดกตรัสว่า}
{๔๗๒} [๔๗๒] นักเลงได้หม้อสารพัดนึกอันเป็นยอดแห่งทรัพย์มาใบหนึ่ง เมื่อยังรักษาหม้อนั้นไว้ได้ เขาก็ได้รับความสุขอยู่{๔๗๓} [๔๗๓] เมื่อเขาเมาและเย่อหยิ่ง จึงได้ประมาท ทำหม้อใบนั้นแตก ไป เขากลายเป็นคนเปลือยและนุ่งผ้าเก่า เป็นคนโง่เขลา เดือด ร้อนในภายหลัง{๔๗๔} [๔๗๔] ผู้ด้อยปัญญาได้ทรัพย์มาแล้วเป็นผู้ประมาทใช้สอยมักต้อง เดือดร้อนในภายหล้ง เหมือนนักเลงทุบหม้อทรัพย์ฉะนั้น
๒. สุปัตตชาดก (๒๙๒)
ว่าด้วยกาผู้จงรักภักดี
(กาสุมุขะผู้เป็นเสนาบดีของพญากาโพธิสัตว์สุปัตตะกราบทูลพระ ราชาถึงสาเหตุที่ตนทำชั่วว่า)
{๔๗๕} [๔๗๕] ข้าแต่มหาราชเจ้าพญากาสุปัตตะอาศัยอยู่ในพระนคร พาราณสี มีกา ๘๐,๐๐๐ แวดล้อม
{๔๗๖} [๔๗๖] นางกาสุปัสสาภรรยาของพญากานั้นแพ้ท้อง ปรารถนาจะกิน พระกระยาหารที่มีค่ามากซึ่งหุงต้มในห้องเครื่องของพระราชา
End of ๑. ภัทรฆฏเภทกชาดก