พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓
เอกาธิปปายกถา เล่ม ๓๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๘๒–๑๘๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๖ ในวรรคที่ ๒๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
เอกาธิปฺปายกถา
วรรคที่ ๒๓
เอกาธิปปายกถา
พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๓ เอกาธิปปายกถา (ฉบับหลวง เล่ม ๓๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๗)
เอกาธิปฺปาเยน เมถุโน ธมฺโม ปฏิเสวิตพฺโพติ ฯ อามนฺตา ฯ เอกาธิปฺปาเยน อสฺสมเณน โหตพฺพํ อภิกฺขุนา โหตพฺพํ ฉินฺนมูเลน โหตพฺพํ ปาราชิเกน โหตพฺพนฺติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ
สกวาที บุคคลพึงเสพเมถุนธรรมด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ?
ปรวาที ถูกแล้ว
ส. พึงเป็นผู้มิใช่สมณะ พึงเป็นผู้มิใช่ภิกษุ พึงเป็นผู้มีรากอันขาดแล้ว พึง
เป็นปาราชิก ด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
เอกาธิปฺปาเยน เมถุโน ธมฺโม ปฏิเสวิตพฺโพติ ฯ อามนฺตา ฯ เอกาธิปฺปาเยน ปาโณ หนฺตพฺโพ อทินฺนํ อาทิยิตพฺพํ มุสา ภณิตพฺพํ ปิสุณํ ภณิตพฺพํ ผรุสํ ภณิตพฺพํ สมฺผํ ปลปิตพฺพํ สนฺธิ เฉทิตพฺโพ นิลฺโลปํ หาตพฺพํ เอกาคาริยํ กาตพฺพํ ปริปนฺเถ ฐาตพฺพํ ปรทาโร คนฺตพฺโพ คามฆาตโก กาตพฺโพ นิคมฆาตโก กาตพฺโพติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ
เอกาธิปฺปายกถา ฯ
ส. บุคคลพึงเสพเมถุนธรรมด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ?
ป. ถูกแล้ว
ส. พึงฆ่าสัตว์ พึงลักทรัพย์ พึงพูดเท็จ พึงพูดส่อเสียด พึงพูดคำหยาบ
พึงพูดเพ้อเจ้อ พึงตัดที่ต่อ พึงปล้นใหญ่ พึงปล้นเฉพาะเรือนหลังหนึ่งพึงดักที่ทางเปลี่ยว พึงผิดเมียท่าน พึงทำการฆ่าชาวบ้าน พึงทำการฆ่าชาวนิคม ด้วยความประสงค์อย่างเดียวกัน หรือ?
ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
เอกาธิปปายกถา จบ.
จบ เอกาธิปปายกถา