อรหันตวัณณกถา เล่ม ๓๗

อรหนฺตานํ วณฺเณน อมนุสฺสา เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวนฺตีติ ฯ} อามนฺตา ฯ อรหนฺตานํ วณฺเณน มนุสฺสา ปาณํ หนนฺติ ฯเปฯ อทินฺนํ อาทิยนฺติ มุสา ภณนฺติ ปิสุณํ ภณนฺติ ผรุสํ ภณนฺติ สมฺผํ ปลปนฺติ สนฺธึ ฉินฺทนฺติ นิลฺโลปํ หรนฺติ เอกา- คาริยํ กโรนฺติ ปริปนฺเถ ติฏฺฐนฺติ ปรทารํ คจฺฉนฺติ คามฆาตกํ กโรนฺติ ฯเปฯ นิคมฆาตกํ กโรนฺตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

อรหนฺตวณฺณกถา ฯ

สกวาที อมนุษย์ทั้งหลาย เสพเมถุนธรรมโดยเพศแห่งพระอรหันต์ทั้งหลายได้ หรือ?

ปรวาที ถูกแล้ว

ส. อมนุษย์ทั้งหลาย ฆ่าสัตว์ ฯลฯ ลักทรัพย์ พูดเท็จ พูดส่อเสียด

พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ ตัดที่ต่อ ปล้นใหญ่ ปล้นเฉพาะเรือนหลังหนึ่ง ดักที่ทางเปลี่ยว ผิดเมียท่าน ทำการฆ่าชาวบ้าน ฯลฯ ทำการฆ่าชาวนิคม โดยเพศแห่งพระอรหันต์ได้ หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

อรหันตวัณณกถา จบ.