พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓
อุทาน เล่ม ๓๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ลำดับ ๖/๖ ในวรรคที่ ๒๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อุทาน
พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๓ อุทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๗)
มหา นิยาโม อนุสยา นิคฺคโห ขุทฺทกปญฺจมา
ปรปฺปวาท มทฺทนา สุตฺตมูล สมาหิตา
อุชฺโชตนา สตฺถุสมเย กถาวตฺถุปฺปกรเณ ฯ
ปญฺจตฺตึสภาณวารํ กถาวตฺถุปฺปกรณํ
นิฏฺฐิตํ
______________
มหา นิยาโม อนุสยา นิคฺคโห ขุทฺทกปณฺจมา
ปรปปฺปวาทมทฺทนา สุตฺตมูลสมาหิตา
อุชฺโชตนา สตฺถุสมเย กถาวตฺถุปฺปกรเณ
กถาวัตถุปกรณ์ มี ๕ ปัณณาสก์ คือ
(๑) มหาปัณณาสก์
(๒) นิยามปัณณาสก์
(๓) อนุสยปัณณาสก์
(๔) นิคคหปัณณาสก์
(๕) ขุททกปัณณาสก์
อันพระโมคคัลลีบุตรติสสเถระทำพระสูตรให้เป็นมูลตั้งไว้ ให้เป็นเครื่องย่ำยีปรับปวาท พรุ่งโพรงอยู่ในพระพุทธศาสนา
กถาวัตถุปกรณ์ ๓๕ ภาณวาร จบ
---------------------
จบ อุทาน