๘. คูถขาทิกเปตวัตถุ ที่ ๑ เล่ม ๒๖

๘ คูถกูปโต อุคฺคนฺตฺวา โก นุ ทิฏฺโฐว ๑ ติฏฺฐสิ

นิสํสยํ ปาปกมฺมนฺโต กินฺนุ สทฺทยเส ตุวนฺติ ฯ

อหํ ภทนฺเต ๒ เปโตมฺหิ ทุคฺคโต ยมโลกิโก

ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คโตติ ฯ

กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ

กิสฺส กมฺมวิปาเกน อิทํ ทุกฺขํ นิคจฺฉสีติ ฯ

อหุ อาวาสิโก มยฺหํ อิสฺสุกี กุลมจฺฉรี

อชฺโฌสิโต ๓ มยฺหํ ฆเร กทริโย ปริภาสโก ฯ

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ภิกฺขโว ปริภาสิสฺสํ

ตสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คโตติ ฯ

อมิตฺโต มิตฺตวณฺเณน โย เต อาสิ กุลูปโก

กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโญ กินฺนุ เปจฺจ คตึ คโตติ ฯญ

ตสฺเสวาหํ ปาปกมฺมสฺส สีเส ติฏฺฐามิ มตฺถเก

โส จ ปรวิสยํ ปตฺโต มเมว ปริวารโก ฯ

ยํ ภทนฺเตหนนฺตญฺเญ เอตํ เม โหตุ โภชนํ

อหญฺจ โข ยํหนามิ เอตํ โส อุปชีวตีติ ฯ

คูถขาทกเปตวตฺถุ อฏฺฐมํ ฯ

๑ ม. ทีโน ปติฏฺฐสิ ฯ ๒ ยุ. ภนฺเต ฯ ๓ ยุ. อชฺฌาสิโต ฯ

ท่านเป็นใครหนอ โผล่ขึ้นจากหลุมคูถให้เราเห็นเช่นนี้ ท่านร้องครวญ

ครางอื้ออึงไปทำไมเล่า ท่านมีการงานอันลามกเป็นแน่?

เปรตนั้นตอบว่า

ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าเป็นเปรตเสวยทุกข์เกิดในยมโลก เพราะได้

ทำกรรมอันลามกไว้ จึงไปจากโลกนี้สู่เปตโลก.

พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า

ท่านทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจหรือ เพราะผลแห่งกรรมอะไร

ท่านจึงได้ประสบทุกข์เช่นนี้?

เปรตนั้นตอบว่า

ชาติก่อน มีภิกษุรูปหนึ่งเป็นเจ้าอาวาส อยู่ในอาวาสของข้าพเจ้า ท่านมีปกติริษยา ตระหนี่ตระกูล มีใจกระด้าง มักด่าบริภาษ ได้ยกโทษภิกษุอาคันตุกะทั้งหลายที่เรือนของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าฟังคำของภิกษุนั้นแล้วได้ด่าพวกภิกษุทั้งหลาย เพราะผลแห่งกรรมนั้น ข้าพเจ้าจึงไปจากโลกนี้

สู่เปตโลก.

พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า

ภิกษุที่เข้าไปสู่ตระกูลของท่าน ไม่ใช่มิตรแท้เป็นมิตรเทียม เป็นคน

ปัญญาทราม ทำลายขันธ์ละไปแล้ว ไปสู่คติไหนหนอ?

เปรตนั้นตอบว่า

ข้าพเจ้ายืนอยู่บนศีรษะของภิกษุผู้มีกรรมอันลามกนั้น กุลุปกภิกษุไปเกิดเป็นเปรตบริวารของข้าพเจ้า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ชนเหล่าอื่นถ่ายมูตรคูถลงในเว็จนี้ มูตรคูถนั้นเป็นอาหารของข้าพเจ้าและข้าพเจ้ากินมูตรคูถนั้นแล้ว ถ่ายมูตรคูถสิ่งใดลงไป กุลุปกเปรตนั้นก็เลี้ยงชีพด้วยมูตรคูถนั้น.

จบ คูถขาทิกเปตวัตถุที่ ๘.