๑๑. ปาฏลีปุตตเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

๑๑ ทิฏฺฐา ตยา นิรยา ติรจฺฉานโยนี

เปตา อสุรา วาปิ ๑ มนุสฺสเทวา

สยมทฺทส กมฺมวิปากมตฺตโน

เนสฺสามิ ตํ ปาฏลิปุตฺตมกฺขตํ

ตตฺถ คนฺตฺวา กุสลํ กโรหิ กมฺมนฺติ ฯ

อตฺถกา โมสิ เม ยกฺข หิตกาโมสิ เทวเต

กโรมิ ตุยฺหํ วจนํ ตฺวมสิ อาจริโย เม ฯ

ทิฏฺฐา มยา นิรยา ติรจฺฉานโยนี

เปตา อสุรา วาปิ มนุสฺสเทวา

สยมทฺทส กมฺมวิปากมตฺตโน

กาหามิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานีติ ฯด

ปาฏลิปุตฺตเปตวตฺถุ เอกาทสมํ ฯ

๑ ม. ยุ. อถ วาปิ มนุสฺสา เทวา ฯ

สัตว์นรกบางพวกท่านก็เห็นแล้ว สัตว์เดียรัจฉาน เปรต อสูร มนุษย์หรือเทวดาบางพวก ท่านก็เห็นแล้ว ผลกรรมของตนท่านก็เห็นประจักษ์ด้วยตนเองแล้ว เราจักนำท่านไปส่งยังเมืองปาฏลีบุตร ท่านไปถึงเมือง

ปาฏลีบุตรแล้ว จงทำกรรมอันเป็นกุศลให้มาก.

เมื่อหญิงนั้นได้ฟังดังนั้นแล้ว มีความปลื้มใจ จึงกล่าวตอบว่า ข้าแต่เทพเจ้าผู้อันบุคคลพึงบูชา ท่านปรารถนาความเจริญแก่ดิฉัน ปรารถนาประโยชน์เกื้อกูลแก่ดิฉัน ดิฉันจักทำตามคำของท่าน ท่านเป็นอาจารย์ของดิฉัน สัตว์นรกบางพวก ดิฉันก็เห็นแล้ว สัตว์เดียรัจฉาน เปรตอสูร มนุษย์หรือเทวดาบางพวก ดิฉันก็เห็นแล้ว ผลกรรมของตนดิฉัน

ก็ได้เห็นเองแล้ว ดิฉันจักทำบุญให้มาก.

จบ ปาฏลิปุตตเปตวัตถุที่ ๑๑