๖. กุมารเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

๖ สาวตฺถี นาม นครํ หิมวนฺตสฺส ปสฺสโต

ตตฺถาสุํ เทฺว กุมารา ราชปุตฺตาติ เม สุตํ ฯ

ปมตฺตา ๒ รชนีเยสุ กามสฺสาทาภินนฺทิโน

ปจฺจุปฺปนฺเน สุเข คิทฺธา น เต ปสฺสึสุ นาคตํ ฯ

เต ปุตฺตา ๓ จ มนุสฺสตฺตา ปรโลกํ อิโต คตา

เต จ ๔ โฆเสนฺติ ๕ น ทิสฺสนฺโต ปุพฺเพ ทุกฺกฏมตฺตโน ฯ

พหูสุ วต สนฺเตสุ เทยฺยธมฺเม อุปฏฺฐิเต

นาสกฺขิมฺหา จ อตฺตานํ ปริตฺตโสตฺถึ ๖ กาตุํ สุขาวหํ ฯ

กึ ตโต ปาปกํ อสฺส ยนฺโน ราชกุลา จุตา

อุปปนฺนา เปตวิสยํ ขุปฺปิปาสาสมปฺปิตา ฯ

สามิโน อิธ หุตฺวาน โหนฺติ อสฺสามิโน ตหึ

มรนฺติ ๗ ขุปฺปิปาสาย มนุสฺสา อุนฺนโตนตา ฯ

เอวมาทีนวํ ๘ ญตฺวา อิสฺสรมานสมฺภวํ

ปหาย อิสฺสรมทํ ภเว สคฺคคโต นโร

กายสฺส เภทา สปฺปญฺโญ สคฺคํ โส อุปปชฺชตีติ ฯ

กุมารเปตวตฺถุ ฉฏฺฐํ ฯ

๑ ยุ. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ ฯ ๒ ม. สมฺมตฺตา ฯ ๓ ยุ. จุตา ฯ

๔ ยุ. เตธ ฯ ๕ ม. โฆเสนฺตยทิสฺสนฺตา ฯ ๖ ม. ปริตฺตํ ฯ

๗ ยุ. จรนฺติ ฯ ม. ภมนฺติ ฯ ๘ ม. เอตมาทีนวํ ฯ

ข้าพเจ้าได้สดับมาดังนี้ว่า มีพระกุมาร ๒ องค์เป็นพระราชโอรสอยู่ในพระนครสาวัตถี ข้างประเทศหิมพานต์ พระราชกุมารทั้ง ๒ องค์นั้นเป็นผู้มัวเมาในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด ทรงเพลิดเพลินด้วยอำนาจความยินดีในกาม ทรงติดอยู่ในความสุขปัจจุบัน ไม่ทรงเห็นสุขในอนาคต ครั้นจุติจากความเป็นมนุษย์ไปจากโลกนี้สู่เปตโลกแล้ว เกิดเป็นเปรตไม่แสดงกายให้ปรากฏ ร้องประกาศกรรมชั่วของตนที่ได้กระทำไว้ในกาลก่อนว่า เมื่อพระทักขิไณยบุคคลมีอยู่เป็นอันมาก และไทยธรรมอันเขาเข้าไปตั้งไว้ก็มีอยู่ พวกเราไม่อาจทำบุญอันนำมาซึ่งความสุขต่อไปแม้เล็กน้อย และทำตนให้มีความสวัสดีได้ อะไรจะพึงลามกกว่ากามนั้นพวกเราจุติจากราชกุลแล้วไปบังเกิดในเปตวิสัย พรั่งพร้อมไปด้วยความหิวและความกระหาย เมื่อก่อน เคยเป็นเจ้าของในที่ใดในโลก ย่อมไม่ได้เป็นเจ้าของในที่นั้นอีก มนุษย์ทั้งหลายเจริญขึ้นแล้วเสื่อมลง ย่อมตายเพราะความหิวและความกระหาย นรชนรู้โทษอันเกิดด้วยอำนาจความถือตัวว่าเป็นใหญ่อย่างนี้แล้ว ละความเมาในความเป็นใหญ่ได้แล้วพึงไปสู่สวรรค์ นรชนผู้มีปัญญาเมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสวรรค์.

จบ กุมารเปตวัตถุที่ ๖.