๑. อุตตราเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๗. สัตตกนิบาต

๑. อุตตราเถรีคาถา

คาถาสุภาษิตของพระอุตตราเถรี

(พระอุตตราเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตน ได้ ภาษิตอุทานคาถาเหล่านี้ ความว่า พระปฏาจาราเถรีกล่าว่า)

{๔๕๙}[๑๗๕] ‘มาณพทั้งหลายถือสากตำข้าวไปรับจ้างยังได้ทรัพย์มาเลี้ยง ดูบุตร ภรรยา

[๑๗๖] ท่านทั้งหลายก็จงทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่ทำแล้ว จะไม่เดือดร้อนในภายหลัง ท่านทั้งหลายจงรีบล้างเท้า แล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง จงประกอบความสงบใจ ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า[๑๗๗] จงตั้งภาวนาจิตไว้ในกรรมฐานให้มีอารมณ์เดียวมั่นคงดีแล้ว พิจารณาสังขารทั้งหลายโดยเป็นอนัตตา อย่าพิจารณา โดยเป็นอัตตา,

[๑๗๘] เราได้ฟังคำสั่งสอนของปฏาจาราเถรีนั้นแล้ว ล้างเท้าเข้าไปนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง

[๑๗๙] ในปฐมยามแห่งราตรี ก็ระลึกชาติก่อนได้ ในมัชฌิมยาม ได้บรรลุทิพยจักษุญาณ

[๑๘๐] ในปัจฉิมยามแห่งราตรีได้ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว เราได้บรรลุวิชชา ๓ จึงลุกจากอาสนะ ในภายหลังเรา ได้ทำตามคำสั่งสอนของท่านแล้ว

[๑๘๑] เราเป็นผู้มีวิชชา ๓ ไม่มีอาสวะ ห้อมล้อมท่านอยู่ ดุจ เทวดาชาวดาวดึงส์พากันห้อมล้อมท้าวสักกะผู้ชนะสงครามแล้วฉะนั้น

๒. จาลาเถรีคาถา

คาถาสุภาษิตของพระจาลาเถรี

(พระจาลาเถรีกล่าวคาถานี้กะมารผู้เข้ามาประสงค์ให้สึกว่า)

{๔๖๐}[๑๘๒] เราเป็นภิกษุณีผู้อบรมอินทรีย์แล้ว เข้าไปตั้งสติไว้มั่น ก็ได้แทงตลอดสันตบทอันเป็นเครื่องเข้าไประงับสังขารอันเป็นสุข

(มารกล่าวเชิงถามด้วยคาถานี้ว่า)

[๑๘๓] ท่านยอมเป็นคนศีรษะโล้น มองดูเหมือนสมณะเพราะเจาะจงใครหนอ แต่ท่านไม่ชอบใจลัทธิของใครเลย นี่มันอะไรกัน ท่านจึงมาหลงเดินทางผิดอยู่

(พระจาลาเถรีกล่าวตอบด้วยคาถาเหล่านี้ว่า)

[๑๘๔] พวกเจ้าลัทธิภายนอกพระศาสนานี้เป็นผู้อิงอาศัยแต่ทิฏฐิทั้งหลาย พวกเขาไม่รู้ธรรมจริง พวกเขาไม่ใช่คนที่ฉลาดในธรรม[๑๘๕] มีพระพุทธเจ้าผู้เสด็จอุบัติในศากยตระกูล ที่หาบุคคลอื่นเปรียบมิได้อยู่ พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมอันเป็นเหตุให้ก้าวล่วงทิฏฐิทั้งหลายได้แก่เรา คือ