๕. จิตตาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

กิญฺจาปิ โขมฺหิ กิสิกา คิลานา พาฬฺหทุพฺพลา.

ทณฺฑโมลุพฺภ คจฺฉามิ ปพฺพตํ อภิรูหิย.

เราเป็นผู้มีร่างกายผ่ายผอม เป็นไข้ อ่อนเพลียมาก

ต้องเดินถือไม้เท้าไปไหน ๆ ก็จริงนะ

ถึงอย่างนั้น ก็ยังขึ้นภูเขาได้

สงฺฆาฏึ นิกฺขิปิตฺวาน ปตฺตกญฺจ นิกุชฺชิย

เสเล ขมฺเภสิมตฺตานํ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิยาติ.

จิตฺตา เถรี.

เราเก็บผ้าสังฆาฏิ และคว่ำบาตรแล้ว

ข่มตนทำลายกองความมืดได้แล้วบนภูเขา