arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · อัฏฐกนิบาต

๒. สิริมิตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในอัฏฐกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

______

๒. สิริมิตฺตตฺเถรคาถา

๒. สิริมิตตเถรคาถา

ภาษิตของพระสิริมิตตเถระ

(พระสิริมิตตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา อัฏฐกนิบาต สิริมิตตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๔๓–๓๔๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๒๕–๔๒๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

ส เว ตาทิสโก ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

ภิกษุนั้นผู้คงที่ละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

คุตฺตทฺวาโร สทา ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

ภิกษุนั้นคุ้มครองทวารไว้ได้ทุกเมื่อ ละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณสีโล โย (๑) ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. โส
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

มีศีลงาม ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณมิตฺโต โย๒ ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

เป็นกัลยาณมิตร ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณปญฺโญ โย๒ ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

มีปัญญาดี ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกในโลกหน้าด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยสฺส สทฺธา ตถาคเต อจลา สุปติฏฺฐิตา

สีลญฺจ ยสฺส กลฺยาณํ อริยกนฺตํ ปสํสิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดมีศรัทธาในพระตถาคตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว

มีศีล และมีกัลยาณธรรม

ที่พระอริยเจ้าปรารถนาและสรรเสริญ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สํเฆ ปสาโท ยสฺสตฺถิ อุชุภูตญฺจ ทสฺสนํ

อทลิทฺโทติ ตํ อาหุ อโมฆนฺตสฺส ชีวิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดมีความเลื่อมใสในพระสงฆ์

ทั้งมีความเห็นตรง

พระอริยเจ้าทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น

ได้เรียกผู้นั้นว่า เป็นผู้ไม่ขัดสน

ชีวิตของเขาก็ไม่ไร้ประโยชน์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺมา สทฺธญฺจ สีลญฺจ ปสาทํ ธมฺมทสฺสนํ

อนุยุญฺเชถ เมธาวี สรํ พุทฺธาน สาสนนฺติ.

สิริมิตฺโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะฉะนั้น ผู้มีปัญญา

เมื่อระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

จึงควรประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส

และความเห็นธรรมไว้เนือง ๆ

จบ ๒. สิริมิตตเถรคาถา