๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

น ตาว สุปิตุํ โหติ รตฺติ นกฺขตฺตมาลินี

ปฏิชคฺคิตุเมเวสา รตฺติ โหติ วิชานตา.

ราตรีที่ประกอบด้วยฤกษ์มาลินี

มิใช่เป็นราตรีที่จะหลับก่อน

ราตรีเช่นนี้เป็นราตรีที่ผู้รู้แจ้งปรารถนาแล้ว

เพื่อประกอบความเพียรโดยแท้

(พระโสณโปฏิริยเถระได้ฟังพระดำรัสนั้นก็สลดใจ กลับได้หิริโอตตัปปะ อธิษฐานอัพโภกาสิกังคธุดงค์ กระทำการเจริญวิปัสสนา ได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า)

หตฺถิกฺขนฺธาวปติตํ กุญฺชโร เจ อนุกฺกเม

สงฺคาเม เม มตํ เสยฺโย ยญฺเจ ชีเว ปราชิโตติ.

โสโณ โปฏิริยปุตฺโต (๑) เถโร .

ถ้าช้างพึงเหยียบเราผู้ตกจากคอช้าง

เราตายเสียในสงครามประเสริฐกว่า

แพ้แล้วเป็นอยู่จะประเสริฐอะไร