พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต · อัฏฐกวรรค
๑. กามสูตร เล่ม ๒๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๖ ในอัฏฐกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สุตฺตนิปาเต จตุตฺโถ อฏฺฐกวคฺโค ๑
ปฐมํ กามสุตฺตํ
สุตตนิบาต อัฏฐกวรรคที่ ๔
กามสูตรที่ ๑
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต อัฏฐกวรรค กามสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)
๑ กามํ กามยมานสฺส ตสฺส เจ ตํ สมิชฺฌติ
อทฺธา ปีติมโน โหติ ลทฺธา มจฺโจ ยทิจฺฉติ ฯ
ตสฺส เจ กามยานสฺส ๒ ฉนฺทชาตสฺส ชนฺตุโน
เต กามา ปริหายนฺติ สลฺลวิทฺโธว รุปฺปติ ฯ
โย กาเม ปริวชฺเชติ สปฺปสฺเสว ปทา สิโร
โสมํ ๓ วิสตฺติกํ โลเก สโต สมติวตฺตติ ฯ
เขตฺตํ วตฺถุํ หิรญฺญญฺจ ๔ ควาสฺสํ ๕ ทาสโปริสํ
ถิโย พนฺธู ปุถู ๖ กาเม โย นโร อนุคิชฺฌติ ๗
อพลา นํ ๘ พลียนฺติ มทฺทนฺเต นํ ปริสฺสยา
ตโต นํ ทุกฺขมเนฺวติ นาวํ ภินฺนมิโวทกํ ฯ
ตสฺมา ชนฺตุ สทา สโต กามานิ ปริวชฺชเย
เต ปหาย ตเร โอฆํ นาวํ สิตฺวาว ๙ ปารคูติ ฯ
กามสุตฺตํ ปฐมํ ฯ
_______________
สุตฺตนิปาเต จตุตฺถสฺส อฏฺฐกวคฺคสฺส ทุติยํ คุหฏฺฐกสุตฺตํ
๑ อฏฺฐกวคฺคิโกติปิ ฯ ๒ กามยมานสฺสาติปิ ฯ ๓ โส อิมํ ฯ ๔ ม. ยุ. หิรญฺญํ วา ฯ
๕ ม. ควสฺสํ ฯ ๖ ม. ยุ. ปุถ ฯ ๗ โป. อภิสชฺชติ ฯ ๘ ยุ. อพลาว นํ ฯ
๙ ยุ. สิญฺจิตฺวา ฯ
ถ้าว่าวัตถุกามจะสำเร็จแก่สัตว์ผู้ปรารถนาอยู่ไซร้ สัตว์ปรารถนาสิ่งใดได้สิ่งนั้นแล้ว ก็ย่อมเป็นผู้มีใจเอิบอิ่มแน่แท้ถ้าเมื่อสัตว์นั้นปรารถนาอยู่เกิดความอยากได้แล้ว กามเหล่านั้นย่อมเสื่อมไปไซร้ สัตว์นั้นย่อมยับเหมือนถูกลูกศรแทง ฉะนั้น ผู้ใดงดเว้นกามทั้งหลาย เหมือนอย่างบุคคลเว้นศีรษะงูด้วยเท้าของตน ผู้นั้นเป็นผู้มีสติ ย่อมก้าวล่วงตัณหาในโลกนี้ได้ นรชนใดย่อมยินดีกามเป็นอันมาก คือนา ที่ดิน เงินโค ม้า ทาสกรรมกร เหล่าสตรีและพวกพ้อง กิเลสทั้งหลายอันมีกำลังน้อย ย่อมครอบงำย่ำยีนรชนนั้นได้ อันตรายทั้งหลายก็ย่อมย่ำยีนรชนนั้น แต่นั้นทุกข์ย่อมติดตามนรชนผู้ถูกอันตรายครอบงำ เหมือนน้ำไหลเข้าสู่เรือที่แตกแล้ว ฉะนั้น เพราะฉะนั้น สัตว์พึงเป็นผู้มีสติทุกเมื่อ งดเว้นกามทั้งหลายเสีย สัตว์ละกามเหล่านั้นได้แล้วพึงข้ามโอฆะได้เหมือนบุรุษวิดเรือแล้วพึงไปถึงฝั่ง ฉะนั้น ฯ
จบกามสูตรที่ ๑
จบ ๑. กามสูตร